ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٥

( 233 ) [ مسجد شنيده‌ام كه بنا كردى از حرام * شكر خدا كه نيستى از حق بدين سزا ]

هر رفيقى را كه مىيابى نباشد متفق * دوستان را هم نمانده ذره‌اى صدق و صفا

( 231 ) [ علمى معى اينما ولّيت يتبعنى * قلبى وعاء له لا جوف صندوق ]

( 231 ) [ علمى معى اينما ولّيت يتبعنى قلبى وعاء له لا جوف صندوق ]

علمى معى اينما ولّيت يتبعنى * قلبى وعاء له لا جوف صندوق

ان كنت فى البيت كان العلم فيه معى * او كنت فى السّوق كان العلم فى السوق

( 231 ) [ علم من با من بود هرجا روم او تابع است * شد دل من جاى او نه جوف صندوق و كتاب ]

( 231 ) [ علم من با من بود هرجا روم او تابع است شد دل من جاى او نه جوف صندوق و كتاب ]

علم من با من بود هرجا روم او تابع است * شد دل من جاى او نه جوف صندوق و كتاب

گر درون خانه‌ام آن علم آنجا با من است * ور به بازارم به بازارست با من در ركاب

( 232 ) [ افّ على الدنيا و اسبابها * فانها للحزن مخلوقة ]

( 232 ) [ افّ على الدنيا و اسبابها فانها للحزن مخلوقة ]

افّ على الدنيا و اسبابها * فانها للحزن مخلوقة

همومها ما تنقضى ساعة * عن ملك فيها و لا سوقة

( 232 ) [ به تنگم من ز دنيا و حياتش * كه بهر حزن شد مخلوق جبار ]

( 232 ) [ به تنگم من ز دنيا و حياتش كه بهر حزن شد مخلوق جبار ]

به تنگم من ز دنيا و حياتش * كه بهر حزن شد مخلوق جبار

غم او ساعتى آخر نگردد * ز اهل ملك يا از اهل بازار

( 233 ) [ سمعتك تبنى مسجدا من جباية * و انت به حمد الله غير موفّق ]

( 233 ) [ سمعتك تبنى مسجدا من جباية و انت به حمد الله غير موفّق ]

سمعتك تبنى مسجدا من جباية * و انت به حمد الله غير موفّق « 1 »

كمطعمة الرّمان من كسب فرجها * جرت مثلا للخائن المتصدق

فقال لها اهل البصيرة و التقى * لك الويل لا تزنيى و لا تتصدّقى

( 233 ) [ مسجد شنيده‌ام كه بنا كردى از حرام * شكر خدا كه نيستى از حق بدين سزا ]

( 233 ) [ مسجد شنيده‌ام كه بنا كردى از حرام شكر خدا كه نيستى از حق بدين سزا ]

مسجد شنيده‌ام كه بنا كردى از حرام * شكر خدا كه نيستى از حق بدين سزا « 2 »

چون قحبه كو طعام ببخشد ز كسب فرج * هست اين مثال دزد كه صدقه كند ادا

گويندش اهل تقوى و ارباب زهد و علم * كاى واى بر تو صدقه بمان و مكن زنا

( 1 ) - كتب الى معاوية لمّا بلغه انه بنى جامع دمشق من مال الجباية . ( 2 ) - نوشت اين ابيات را به سوى معاويه در وقتى كه خبر به وى رسيد كه معاويه در دمشق مسجد جامع بنا كرده است از مال جبايت .