ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٠

( 221 ) [ ايزد جزاى خير دهد موت را كه او * ما را بهست از همه نيكويى كه هست ]

( 217 ) [ دواى درد دشمن از ره ناسازگارى كن * ندارد سازگاريهاى دشمن منفعت پيشت ]

( 217 ) [ دواى درد دشمن از ره ناسازگارى كن ندارد سازگاريهاى دشمن منفعت پيشت ]

دواى درد دشمن از ره ناسازگارى كن * ندارد سازگاريهاى دشمن منفعت پيشت

كه با عقرب مدارا گر كنى دو سال پيوسته * چو ثابت گشت روزى عاقبت خواهد زدن نيشت

( 218 ) [ ارى المرء و الدنيا كمال و حاسب * يضمّ عليها الكفّ و الكفّ فارغ ]

( 218 ) [ ارى المرء و الدنيا كمال و حاسب يضمّ عليها الكفّ و الكفّ فارغ ]

ارى المرء و الدنيا كمال و حاسب * يضمّ عليها الكفّ و الكفّ فارغ

( 218 ) [ مرد را مىبينم و دنيا چو مال و حاسب است * كف به هم مىآرد امّا نيستش چيزى به كف ]

( 218 ) [ مرد را مىبينم و دنيا چو مال و حاسب است كف به هم مىآرد امّا نيستش چيزى به كف ]

مرد را مىبينم و دنيا چو مال و حاسب است * كف به هم مىآرد امّا نيستش چيزى به كف

( 219 ) [ يا من عدى ثم اعتدى ثم اقترف * ثم ارعوى ثم انتهى ثم اعترف ]

( 219 ) [ يا من عدى ثم اعتدى ثم اقترف ثم ارعوى ثم انتهى ثم اعترف ]

يا من عدى ثم اعتدى ثم اقترف * ثم ارعوى ثم انتهى ثم اعترف

ابشر بقول الله فى آياته * ان ينتهوا يغفر لهم ما قد سلف

( 219 ) [ اى كه دشمن باشى و در دشمنى كوشى و جهل * پس پشيمان گردى و باز آيى از عصيان كه رفت ]

( 219 ) [ اى كه دشمن باشى و در دشمنى كوشى و جهل پس پشيمان گردى و باز آيى از عصيان كه رفت ]

اى كه دشمن باشى و در دشمنى كوشى و جهل * پس پشيمان گردى و باز آيى از عصيان كه رفت

با بشارت باش بر قول حق و آيات او * باز اگر گرديد آمرزد شما را زانكه رفت

( 220 ) [ ايا صاحب الذنب لا تقنطن * فانّ الاله رءوف رءوف ]

( 220 ) [ ايا صاحب الذنب لا تقنطن فانّ الاله رءوف رءوف ]

ايا صاحب الذنب لا تقنطن * فانّ الاله رءوف رءوف

و لا ترحلنّ بلا عدّة * فانّ الطريق مخوف مخوف

( 220 ) [ اى گنهكار ، نااميد مباش * زانكه پروردگار غفار است ]

( 220 ) [ اى گنهكار ، نااميد مباش زانكه پروردگار غفار است ]

اى گنهكار ، نااميد مباش * زانكه پروردگار غفار است

راه بىتوشه‌اى مرو زنهار * زانكه در راه خوف بسيار است

( 221 ) [ جزى الله عنا الموت خيرا فانه * ابرّ بنا من كلّ خير و أرأف ]

( 221 ) [ جزى الله عنا الموت خيرا فانه ابرّ بنا من كلّ خير و أرأف ]

جزى الله عنا الموت خيرا فانه * ابرّ بنا من كلّ خير و أرأف

يعجل تخليص النفوس من الأذى * و يدنى من الدار التى هى اشرف

( 221 ) [ ايزد جزاى خير دهد موت را كه او * ما را بهست از همه نيكويى كه هست ]

( 221 ) [ ايزد جزاى خير دهد موت را كه او ما را بهست از همه نيكويى كه هست ]

ايزد جزاى خير دهد موت را كه او * ما را بهست از همه نيكويى كه هست

تعجيل مىكند به خلاصى جان ز رنج * نزديك مىبرد به مقامى كه برتر است