ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٠

( 206 ) [ بسا كه سنگ شود كوفته ز آب و مطر * بسا كه باد وزد بر اميدها و امل ]

( 203 ) [ دو عقل آمد تو را مطبوع و مسموع * نه مسموعست آن گر نيست مطبوع ]

( 203 ) [ دو عقل آمد تو را مطبوع و مسموع نه مسموعست آن گر نيست مطبوع ]

دو عقل آمد تو را مطبوع و مسموع * نه مسموعست آن گر نيست مطبوع

چه نفع از خور چو بينائى است ممنوع

( 204 ) [ انّ اخاك الصدق من كان معك * و من يضرّ نفسه لينفعك ]

( 204 ) [ انّ اخاك الصدق من كان معك و من يضرّ نفسه لينفعك ]

انّ اخاك الصدق من كان معك * و من يضرّ نفسه لينفعك

و من اذا عاين امرا قطعك * شتّت فيه شمله ليجمعك

( 204 ) [ آن برادر باشدت كز صدق دل باشد به تو * وز براى نفع تو بر دل نهد رنج و عنا ]

( 204 ) [ آن برادر باشدت كز صدق دل باشد به تو وز براى نفع تو بر دل نهد رنج و عنا ]

آن برادر باشدت كز صدق دل باشد به تو * وز براى نفع تو بر دل نهد رنج و عنا

وانك چون بيند معاين در مقاطع كار تو * خود پريشانى كشد تا جمع گرداند ترا

( 205 ) [ ذنوبى ان فكّرت فيها كثيرة * و رحمة ربى من ذنوبى اوسع ]

( 205 ) [ ذنوبى ان فكّرت فيها كثيرة و رحمة ربى من ذنوبى اوسع ]

ذنوبى ان فكّرت فيها كثيرة * و رحمة ربى من ذنوبى اوسع

فما طمعى من صالح قد عملته * و لكننى فى رحمة الله اطمع

فان يك غفران فذاك برحمة * و ان لم يكن اجزى بما كنت اصنع

مليكى و مولائى و ربى و حافظى * و انى له عبد اقرّ و اخضع

( 205 ) [ گناهانم فراوانست چون فكرش كنم با خود * عطا و رحمت پروردگارم بيش از آن باشد ]

( 205 ) [ گناهانم فراوانست چون فكرش كنم با خود عطا و رحمت پروردگارم بيش از آن باشد ]

گناهانم فراوانست چون فكرش كنم با خود * عطا و رحمت پروردگارم بيش از آن باشد

طمع نبود مرا چيزى به پاداش نكوكارى * و ليكن خواهشم از رحمت حق بىكران باشد

اگر آمرزشى باشد بود آن غايت رحمت * وگر نبود جزاى كردهء من در ميان باشد

بود پروردگار و حافظ و مولاى من يزدان * من او را بندهء مسكين و اقرارم بران باشد

( 206 ) [ هل يقرع الصخر من ماء و من مطر * هل يلحق الريح بالآمال و الطمع ]

( 206 ) [ هل يقرع الصخر من ماء و من مطر هل يلحق الريح بالآمال و الطمع ]

هل يقرع الصخر من ماء و من مطر * هل يلحق الريح بالآمال و الطمع

انا علىّ ابو السبطين مقتدر * على العداة غداة الروع و الزّمع

( 206 ) [ بسا كه سنگ شود كوفته ز آب و مطر * بسا كه باد وزد بر اميدها و امل ]

( 206 ) [ بسا كه سنگ شود كوفته ز آب و مطر بسا كه باد وزد بر اميدها و امل ]

بسا كه سنگ شود كوفته ز آب و مطر * بسا كه باد وزد بر اميدها و امل

منم على پدر سبطى نبى قادر * بر اهل دشمنى و دشمنان مكر و حيل