ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٥
( 190 ) [ الحمد لله لا شريك له * دأبى فى صبحه و فى غلسه ]
و اعلم هديت بان العلم خير صفا * اضحى لطالبه من فضله سلسا
( 187 ) [ زينت مردم بود از علم كسب علم كن * علم را مىجوى و از وى اقتباس نور دار ]
( 187 ) [ زينت مردم بود از علم كسب علم كن علم را مىجوى و از وى اقتباس نور دار ]
زينت مردم بود از علم كسب علم كن * علم را مىجوى و از وى اقتباس نور دار
ميل سوى علم كن مىدار بر حق اعتماد * با رضاى عقل جو حلم و مشو غافل ز كار
چون نمايى در طلب جدّى مگردان دل ملول * در پى علم ار بود دريا برو غواصوار
متقى و زاهد و اهل ورع باش اى جوان * دين غنيمت دان و تخم علم را در دل به كار
هركه خلقش با ادبها باشد او گردد به آن * سرفراز قوم چون باشد رئيسان را فرار
فهم كن كز علم صافىتر نباشد مشربى * طالب خود راست همچون آب صافى سازگار
( 188 ) [ السيف و الخنجر ريحاننا * افّ على النّرجس و الآس ]
( 188 ) [ السيف و الخنجر ريحاننا افّ على النّرجس و الآس ]
السيف و الخنجر ريحاننا * افّ على النّرجس و الآس
شرابنا من دم اعدائنا * و كأسنا جمجمة الراس
( 188 ) [ تيغ و خنجر دسته ريحان ماست * فارغست از نرگس و از مورد مرد ]
( 188 ) [ تيغ و خنجر دسته ريحان ماست فارغست از نرگس و از مورد مرد ]
تيغ و خنجر دسته ريحان ماست * فارغست از نرگس و از مورد مرد
بادهء ما خون بدخواهان ماست * كاسهء سر ساغر ما در نبرد
( 189 ) [ لا تتّهم ربك فيما قضى * و هوّن الأمر و طب نفسا ]
( 189 ) [ لا تتّهم ربك فيما قضى و هوّن الأمر و طب نفسا ]
لا تتّهم ربك فيما قضى * و هوّن الأمر و طب نفسا
لكلّ همّ فرج عاجل * ياتى على المصبح و الممسى
( 189 ) [ خالق خود را مكن تهمت در احكام قضا * كار آسانگير و نفس خويش را خوشحال دار ]
( 189 ) [ خالق خود را مكن تهمت در احكام قضا كار آسانگير و نفس خويش را خوشحال دار ]
خالق خود را مكن تهمت در احكام قضا * كار آسانگير و نفس خويش را خوشحال دار
در جهان هر كار را آخر رسد فتح و فرج * بر كسى كو هست در جولانگه ليل و نهار
( 190 ) [ الحمد لله لا شريك له * دأبى فى صبحه و فى غلسه ]
( 190 ) [ الحمد لله لا شريك له دأبى فى صبحه و فى غلسه ]
الحمد لله لا شريك له * دأبى فى صبحه و فى غلسه
لم يبق لى مؤنس فيؤنسنى * الّا انيس اخاف من انسه
فاعتزل الناس ما استطعت و لا * تركن الى من تخاف من دنسه
فالعبد يرجو ما ليس يدركه * و الموت ادنى اليه من نفسه