ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٥

( 167 ) [ نور بودى مردم چشم مرا * بر فراقت گريه زان دارد بصر ]

( 164 ) [ ذهب الرجال المقتدى بفعالهم و المنكرون لكلّ امر منكر ]

ذهب الرجال المقتدى بفعالهم * و المنكرون لكلّ امر منكر

و بقيت فى خلف يزيّن بعضهم * بعضا ليدفع معور عن معور

سلكوا بنيّات الطريق فاصبحوا * متنكّبين على الطّريق الاكبر

( 164 ) [ مقتدايان از جهان رفتند با افعال خويش منكران كار دين را قعر دوزخ شد وطن ]

مقتدايان از جهان رفتند با افعال خويش * منكران كار دين را قعر دوزخ شد وطن

مانده‌ام هم صحبت بعضى كه زينت مىدهند * بعض ديگر را براى دفع عيب خويشتن

بر ره بالا همىرفتند ليك آخر شدند * در طريقت سر نگونسار از ره بالا شدن

( 165 ) [ و فى الجهل قبل الموت موت لاهله و اجسادهم قبل القبور قبور ]

و فى الجهل قبل الموت موت لاهله * و اجسادهم قبل القبور قبور

و انّ امرأ لم يحيى بالعلم ميّت * و ليس له حتّى النشور نشور

( 165 ) [ در جهالت پيشتر از مرگ مردند اهل جهل جسم ايشان ناشده در گور باشد همچو گور ]

در جهالت پيشتر از مرگ مردند اهل جهل * جسم ايشان ناشده در گور باشد همچو گور

مرد اگر زنده نه از علم است بىشك مرده است * كو نگردد زنده گر قايم شود حشر و نشور

( 166 ) [ اىّ يومى من الموت افرّ يوم ما قدّر او يوم قدر ]

اىّ يومى من الموت افرّ * يوم ما قدّر او يوم قدر

يوم ما قدّر لم اخش الرّدى * و اذا قدّر لم يغن الحذر

( 166 ) [ ز مردن در دو روز انديشه جستن ندارم من به روزى كان قضا نبود به روزى كان قضا باشد ]

ز مردن در دو روز انديشه جستن ندارم من * به روزى كان قضا نبود به روزى كان قضا باشد

به روزى كان قضا نبود نمىترسم ز مرگ خود * به روزى كان قضا باشد ره جستن كجا باشد

( 167 ) [ كنت السواد لناظرى فبكى عليك الناظر ]

كنت السواد لناظرى * فبكى عليك الناظر

من شاء بعدك فليمت * فعليك كنت احاذر

( 167 ) [ نور بودى مردم چشم مرا بر فراقت گريه زان دارد بصر ]

نور بودى مردم چشم مرا * بر فراقت گريه زان دارد بصر

هركه مىخواهد پس از تو گو بمير * من هم از مرگ تو مىكردم حذر