ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٢

( 158 ) [ دواى درد تو با تست و تو نمىدانى * ز تست درد تو و نيستى بدان بينا ]

( 155 ) [ پاك يزدانى كه او پروردگار عالمست * رازق پرهيزكاران و بدان در خير و شر ]

( 155 ) [ پاك يزدانى كه او پروردگار عالمست رازق پرهيزكاران و بدان در خير و شر ]

پاك يزدانى كه او پروردگار عالمست * رازق پرهيزكاران و بدان در خير و شر

گر همىبودى به عالم رزق بر سعى عباد * مىنخوردى روزى پروردگار ما مدر

( 156 ) [ لئن ساءنى دهر عزمت تصبّرا * فكلّ بلاء لا يدوم يسير ]

( 156 ) [ لئن ساءنى دهر عزمت تصبّرا فكلّ بلاء لا يدوم يسير ]

لئن ساءنى دهر عزمت تصبّرا * فكلّ بلاء لا يدوم يسير

و ان سرّنى لم ابتهج بسروره * فكلّ سرور لا يدوم حقير

( 156 ) [ چون ز دهرم بد رسد بر صبر باشد عزم من * زانكه هر رنج و بلايى نيست ثابت دايما ]

( 156 ) [ چون ز دهرم بد رسد بر صبر باشد عزم من زانكه هر رنج و بلايى نيست ثابت دايما ]

چون ز دهرم بد رسد بر صبر باشد عزم من * زانكه هر رنج و بلايى نيست ثابت دايما

ور رساند شاديى زان شاديم نبود نشاط * زانكه هر شادى كه بينى دايمش نبود بقا

( 157 ) [ لئن ساءنى دهر فقد سرّنى دهر * و ان مسّنى عسر فقد مسّنى يسر ]

( 157 ) [ لئن ساءنى دهر فقد سرّنى دهر و ان مسّنى عسر فقد مسّنى يسر ]

لئن ساءنى دهر فقد سرّنى دهر * و ان مسّنى عسر فقد مسّنى يسر

لكل من الايام عندى عادة * فان ساءنى صبر و ان سرّنى شكر

( 157 ) [ گر غمى آيد ز دهرم شاديى آيد دگر * ور به من دشوارى آيد هستش آسانى قياس ]

( 157 ) [ گر غمى آيد ز دهرم شاديى آيد دگر ور به من دشوارى آيد هستش آسانى قياس ]

گر غمى آيد ز دهرم شاديى آيد دگر * ور به من دشوارى آيد هستش آسانى قياس

پيش من در جمله ايام نيكو عادتى است * گر بد آيد صبر دارم ور نكو آيد سپاس

( 158 ) [ دواءك فيك و ما تشعر * و داؤك منك و ما تبصر ]

( 158 ) [ دواءك فيك و ما تشعر و داؤك منك و ما تبصر ]

دواءك فيك و ما تشعر * و داؤك منك و ما تبصر

و انت الكتاب المبين الذى * بأحرفه يظهر المضمر

و تزعم انك جرم صغير * و فيك انطوى العالم الاكبر

فلا حاجة لك فى خارج * ففكرك فيك و ما تفكر

( 158 ) [ دواى درد تو با تست و تو نمىدانى * ز تست درد تو و نيستى بدان بينا ]

( 158 ) [ دواى درد تو با تست و تو نمىدانى ز تست درد تو و نيستى بدان بينا ]

دواى درد تو با تست و تو نمىدانى * ز تست درد تو و نيستى بدان بينا

تويى كتاب خداوند آن كتاب مبين * به حرف‌ها كه نهان‌ها از آن شود پيدا

گمان برى كه صغير اوفتاده جرم تنت * يقين بدان كه درو هست عالم كبرى

ترا برون ز وجود تو هيچ حاجت نيست * به تست فكر تو و نيست فكر خويش ترا