ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٠

( 152 ) [ كثير المال ليس له عوار * و لا فى كل ما ياتيه عار ]

( 148 ) [ كودكانت را به خردى بر ره آداب دار * تا شود روشن بديشان چشم‌هايت در كبر ]

( 148 ) [ كودكانت را به خردى بر ره آداب دار تا شود روشن بديشان چشم‌هايت در كبر ]

كودكانت را به خردى بر ره آداب دار * تا شود روشن بديشان چشم‌هايت در كبر

اين مثل بشنو كه آدابى كه آن جمع آورى * در زمان كودكى چون نقش باشد در حجر

اينك آن گنجى كه مال او شود هر دم فزون * نيست خوفى به روى از تغيير چرخ كينه‌ور

آن بود عاقل كه چون پايش بلغزد ناگهان * اوفتد بر فرش ديبا و حرير و تخت زر

آدمى يا صاحب علمست يا خود مستمع * ديگران مانند خاك تيره و سنگ و مدر

( 149 ) [ ايا من ليس لى منك المجير * بعفوك من عقابك أستجير ]

( 149 ) [ ايا من ليس لى منك المجير بعفوك من عقابك أستجير ]

ايا من ليس لى منك المجير * بعفوك من عقابك أستجير

انا العبد المقر بكل ذنب * و انت السيد الصمد الغفور

فان عذّبتنى فالذنب منى * و ان تغفر فانت به جدير

( 149 ) [ ايا كز غير تو نبود پناهم * به عفوت از عقابت برده ملجا ]

( 149 ) [ ايا كز غير تو نبود پناهم به عفوت از عقابت برده ملجا ]

ايا كز غير تو نبود پناهم * به عفوت از عقابت برده ملجا

منم بنده مقرّ بر هر گناهى * تو بخشاينده‌اى جرمم ببخشا

عذابم گر كنى هست از گناهم * وگر بخشى توانايى بر آنها

( 150 ) [ مساكن اهل الفقر حتى قبورهم * عليها تراب الذّلّ بين المقابر ]

( 150 ) [ مساكن اهل الفقر حتى قبورهم عليها تراب الذّلّ بين المقابر ]

مساكن اهل الفقر حتى قبورهم * عليها تراب الذّلّ بين المقابر

( 150 ) [ بس كه مسكينند اهل فقر بر قبر همه * ريخته خاك مذلت در ميان قبرها ]

( 150 ) [ بس كه مسكينند اهل فقر بر قبر همه ريخته خاك مذلت در ميان قبرها ]

بس كه مسكينند اهل فقر بر قبر همه * ريخته خاك مذلت در ميان قبرها

( 151 ) [ احسنت ظنّك بالايام اذ حسنت * و لم تخف سوء ما ياتى به القدر ]

( 151 ) [ احسنت ظنّك بالايام اذ حسنت و لم تخف سوء ما ياتى به القدر ]

احسنت ظنّك بالايام اذ حسنت * و لم تخف سوء ما ياتى به القدر

و سالمتك الليالى فاغتررت بها * و عند صفو الليالى يحدث الكدر

( 151 ) [ گمان نيك در ايام كردى چون نكو بودت * نترسيدى ز بدهايى كه گردد از قدر نازل ]

( 151 ) [ گمان نيك در ايام كردى چون نكو بودت نترسيدى ز بدهايى كه گردد از قدر نازل ]

گمان نيك در ايام كردى چون نكو بودت * نترسيدى ز بدهايى كه گردد از قدر نازل

سلامت يافتى شب‌ها و زان مغرور گرديدى * ز بعد صفوت شب‌ها كدورت مىشود حاصل

( 152 ) [ كثير المال ليس له عوار * و لا فى كل ما ياتيه عار ]

( 152 ) [ كثير المال ليس له عوار و لا فى كل ما ياتيه عار ]

كثير المال ليس له عوار * و لا فى كل ما ياتيه عار