ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٧

( 142 ) [ يا طالب الصفو فى الدنيا بلا كدر * طلبت معدومة فأيأس من الظفر ]

ور رساند به تو آزار و بدان درمانى * صبر كن زانكه بود خرّميى بر اثرش

اى بسا اهل سلامت كه تهور مىداشت * مبتلا گشت و به شب خواب نكرد از حذرش

اى بسا فارغ و خوش‌دل كه بود در همه شب * سوى او روى نهد خيل بلا در سحرش

ناپسنديده بود صحبت هم صحبت دهر * كه خورد گاه ازو صافى و گاهى دردش

( 140 ) [ عسى منهل يصفو فيروى ظميئة اطال صداها المنهل المتكدّر ]

عسى منهل يصفو فيروى ظميئة * اطال صداها المنهل المتكدّر

عسى بالجنوب العاريات ستكتسى * و بالمستذلّ المستضام سينصر

عسى جابر العظم الكسير بلطفه * سير تاح للعظم الكسير فيجبر

عسى الله لا تيأس من الله انه * يسير عليه ما يعزّ و يعسر

( 140 ) [ اى بسا آبشخور صافى كه نوشد تشنه آب بعد مدتها كه باشد تيره آب آن غدير ]

اى بسا آبشخور صافى كه نوشد تشنه آب * بعد مدتها كه باشد تيره آب آن غدير

اى بسا پهلو برهنه كو شود پوشيده باز * وى بسا خوارى كشيده كش خدا گردد نصير

اى بسا عظم شكسته گشته از لطفش درست * زود سازد ميل جبر استخوانهاى كسير

نااميد از حق نباشى زانكه حق قادر بود * به روى آسان است سازد هم عزيز و هم فقير

( 141 ) [ جميع فوائد الدنيا غرور و لا يبقى لمسرور سرور ]

جميع فوائد الدنيا غرور * و لا يبقى لمسرور سرور

فقل للشامتين بنا أفيقوا * فانّ نوائب الدنيا تدور

( 141 ) [ جهان و منفعتهايش غرور است نماند شادمان را شادمانى ]

جهان و منفعتهايش غرور است * نماند شادمان را شادمانى

بگو اهل شماتت با خود آيند * كه گردان است حال دهر فانى

( 142 ) [ يا طالب الصفو فى الدنيا بلا كدر طلبت معدومة فأيأس من الظفر ]

يا طالب الصفو فى الدنيا بلا كدر * طلبت معدومة فأيأس من الظفر

و اعلم بانّك ما عمّرت ممتحن * بالخير و الشر و الميسور و العسر

أنّى تنال بها نفعا بلا ضرر * و انها خلقت للنفع و الضرر

فى الجبن عار و فى الاقدام مكرمة * و من يفرّ فلن ينجو من القدر