ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٤
( 134 ) [ اذا اجتمعت عليا معدّ و مذحج * بمعركة يوما فانى أميرها ]
و آخر قد حاز بكلتيهما * قد جمع الدنيا مع الآخرة
و آخر يحرم كلتيهما * ليس له الدنيا و لا الآخرة
( 131 ) [ بسا جوان كه بود دنيوى فراوانش * ز بعد آن نبود آخرت نصيب او را ]
( 131 ) [ بسا جوان كه بود دنيوى فراوانش ز بعد آن نبود آخرت نصيب او را ]
بسا جوان كه بود دنيوى فراوانش * ز بعد آن نبود آخرت نصيب او را
يكى دگر بود او را به چشم دنيا زشت * هميشه از ره صدقست در پى عقبى
يكى دگر ز پى هر دو رفت و حاصل كرد * كه گشته جامع دنيا و آخرت حقا
يكى دگر شده بر وى حرام اين هر دو * كه نيست هيچ نصيبش نه دين و نه دنيا
( 132 ) [ بلوت صروف الدهر ستين حجّة * و جرّبت حاليه من العسر و اليسر ]
( 132 ) [ بلوت صروف الدهر ستين حجّة و جرّبت حاليه من العسر و اليسر ]
بلوت صروف الدهر ستين حجّة * و جرّبت حاليه من العسر و اليسر
فلم أر بعد الدين خيرا من الغنى * و لم ار بعد الكفر شرا من الفقر
( 132 ) [ مبتلا گشتم به گردش‌هاى گردون شصت سال * آزمودم عاقبت در وى دو حال از خير و شر ]
( 132 ) [ مبتلا گشتم به گردش‌هاى گردون شصت سال آزمودم عاقبت در وى دو حال از خير و شر ]
مبتلا گشتم به گردش‌هاى گردون شصت سال * آزمودم عاقبت در وى دو حال از خير و شر
بعد دين بهتر نديدم از غنا چيزى دگر * بعد كفر از فقر هم چيزى نديدم زشت‌تر
( 133 ) [ انا على فاسألونى تخبروا * ثم ابرزوا لى فى الوغا و شمروا ]
( 133 ) [ انا على فاسألونى تخبروا ثم ابرزوا لى فى الوغا و شمروا ]
انا على فاسألونى تخبروا * ثم ابرزوا لى فى الوغا و شمروا
معى حسام و لسان ازجر * منا النبى الطيب المطهر
و حمزة الخير و تربى جعفر * له جناح فى الجنان اخضر
و فاطم عرسى و فيها مفخر * هذا لهذا و ابن هند يحجر
مذبذب مطرد مؤخّر
( 133 ) [ منم اينك على پرسيد از من تا خبر گويم * برون آييد دامن بر ميان در عرصه هيجا ]
( 133 ) [ منم اينك على پرسيد از من تا خبر گويم برون آييد دامن بر ميان در عرصه هيجا ]
منم اينك على پرسيد از من تا خبر گويم * برون آييد دامن بر ميان در عرصه هيجا
مرا در كف حسامى و زبانى تيزتر زان هم * پى امر رسول پاك دين آن سيد بطحا
( 134 ) [ اذا اجتمعت عليا معدّ و مذحج * بمعركة يوما فانى أميرها ]
( 134 ) [ اذا اجتمعت عليا معدّ و مذحج بمعركة يوما فانى أميرها ]
اذا اجتمعت عليا معدّ و مذحج * بمعركة يوما فانى أميرها
مسلّمة اكفال خيلى فى الوغى * و مكلومة لبّاتها و نحورها
حرام على ارماحنا طعن مدبر * و تندق منها فى الصدور صدورها