ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥
( 112 ) [ انا اخو المصطفى لا شكّ فى نسبى * معه ربّيت و سبطاه هما ولدى ]
( 111 ) [ لا يستوى من يعمر المساجدا * و من يبيت راكعا و ساجدا ]
( 111 ) [ لا يستوى من يعمر المساجدا و من يبيت راكعا و ساجدا ]
لا يستوى من يعمر المساجدا * و من يبيت راكعا و ساجدا « 1 »
يدأب فيها قائما و قاعدا * و من يهين هكذا معابدا
و من يرى عن الغبار حائدا
( 111 ) [ مساوى نيست آنكس كو عمارت مىكند مسجد * كسى ديگر كه باشد در ركوع و در سجود آنجا ]
( 111 ) [ مساوى نيست آنكس كو عمارت مىكند مسجد كسى ديگر كه باشد در ركوع و در سجود آنجا ]
مساوى نيست آنكس كو عمارت مىكند مسجد * كسى ديگر كه باشد در ركوع و در سجود آنجا « 2 »
به مسجد عادت او آنكه قائم باشد و قاعد * بدانكس كو بدينسان خوار مىدارد معابد را
دگر كو دور سازد گرد مسجد هر دم از دنيا
( 112 ) [ انا اخو المصطفى لا شكّ فى نسبى * معه ربّيت و سبطاه هما ولدى ]
( 112 ) [ انا اخو المصطفى لا شكّ فى نسبى معه ربّيت و سبطاه هما ولدى ]
انا اخو المصطفى لا شكّ فى نسبى * معه ربّيت و سبطاه هما ولدى « 3 »
جدّى و جدّ رسول الله منفرد * و فاطم زوجتى لا قول ذى فند
صدّقته و جميع الناس فى ظلم * من الضلالة و الاشراك و النّكد
فالحمد لله شكرا لا شريك له * البرّ بالعبد و الباقى بلا أمد
( 1 ) - و كان عثمان رجلا نحيفا يحمل اللبنة و يتجافى بها عن اثوابه فاذا وضعها يفض كميه فرآه امير المؤمنين على عليه السلام و انشد . ( 2 ) - يعنى عثمان ضعيف و نحيف بود و چون آجر برداشتى و به نزديك عمارت آوردى آن را از جامهء خود دور مىگرفتى و چون آن را بر زمين مىنهاد آستينهاى خود از غبار و گرد مىافشاندى چون امير المؤمنين على عليه السلام آن حال بديد و مشاهده فرمود اين دو بيت گفت عليه السلام . ( 3 ) - ذكر امام على بن احمد الواحدى و هو امام اصحاب الشافعى بخراسان عن مدافع الزهرى عن عبد الرحمن بن كعب بن مالك عن جابر بن عبد الله الانصارى رضى الله عنه قال سمعت عليا عليه السلام ينشد و رسول الله صلى الله عليه و آله يسمع هذه الابيات . فتبسّم النبى صلى الله عليه و آله و قال صدقت يا على و قد اورد الشيخ المفيد رحمه الله البيت الثالث و روى ذلك اخطب خوارزم فى المناقب عن ابى العلا الحسن العطار الهمدانى عن الحسن المقرى عن احمد بن عبد الله حافظ رحمة الله عليهم اجمعين .