ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٣

( 108 ) [ دنيا و عمر نيست به جز چند منزلى * رهرو بران روان شده و مقصدش اجل ]

( 104 ) [ كسى نكرد به من دوستى مگر كو را * ز من صفاى محبت رسيد تا به ابد ]

( 104 ) [ كسى نكرد به من دوستى مگر كو را ز من صفاى محبت رسيد تا به ابد ]

كسى نكرد به من دوستى مگر كو را * ز من صفاى محبت رسيد تا به ابد

كسى نكرد ستمكارى و جفا با من * مگر كه دادمش اندر دعاى خير مدد

امين كس نشدم در نهان كه كردم فاش * به پيش كس نكشيدم دراز دست به بد

به هيچ روز نگفتم نَعَم كه از پى آن * شدم بخيل اگر بذل مال بود و ولد

( 105 ) [ ما اكثر الناس لا بل اقلّهم * و الله يعلم أنى لم اقل فندا ]

( 105 ) [ ما اكثر الناس لا بل اقلّهم و الله يعلم أنى لم اقل فندا ]

ما اكثر الناس لا بل اقلّهم * و الله يعلم أنى لم اقل فندا

انى لأفتح عينى حين أفتحها * على كثير و لكن لا ارى احدا

( 105 ) [ در فضاى دهر بسيارند مردم بل كمند * داند ايزد كاندرين گفتار من نبود شكى ]

( 105 ) [ در فضاى دهر بسيارند مردم بل كمند داند ايزد كاندرين گفتار من نبود شكى ]

در فضاى دهر بسيارند مردم بل كمند * داند ايزد كاندرين گفتار من نبود شكى

مىگشايم ديده خود را به هنگام نظر * بر فراوان مردمان ليكن نمىبينم يكى

( 106 ) [ هموم رجال فى امور كثيرة * و همّى من الدنيا صديق مساعد ]

( 106 ) [ هموم رجال فى امور كثيرة و همّى من الدنيا صديق مساعد ]

هموم رجال فى امور كثيرة * و همّى من الدنيا صديق مساعد

يكون كروح بين جسمين قسّمت * فجسمهما جسمان و الروح واحد

( 106 ) [ همت مردم فراوانست اندر كارها * همت من از جهان يار موافق دان و بس ]

( 106 ) [ همت مردم فراوانست اندر كارها همت من از جهان يار موافق دان و بس ]

همت مردم فراوانست اندر كارها * همت من از جهان يار موافق دان و بس

از صفا يك روح باشد منقسم با آن دو جسم * جان يكى باشد ميان جسمهاى آن دو كس

( 107 ) [ من لم يردك فخلّه بمراده * لا تحزننّ لهجره و بعاده ]

( 107 ) [ من لم يردك فخلّه بمراده لا تحزننّ لهجره و بعاده ]

من لم يردك فخلّه بمراده * لا تحزننّ لهجره و بعاده

( 107 ) [ هركس كه ترا نخواهد او را بگذار * غمناك مشو ز دورى و هجرانش ]

( 107 ) [ هركس كه ترا نخواهد او را بگذار غمناك مشو ز دورى و هجرانش ]

هركس كه ترا نخواهد او را بگذار * غمناك مشو ز دورى و هجرانش

( 108 ) [ و ما الدهر و الايام الا منازل * يسير بها سار الى الموت قاصد ]

( 108 ) [ و ما الدهر و الايام الا منازل يسير بها سار الى الموت قاصد ]

و ما الدهر و الايام الا منازل * يسير بها سار الى الموت قاصد

فوا عجبا منها و تلك عجيبة * منازل تسرى و المسافر قاعد

( 108 ) [ دنيا و عمر نيست به جز چند منزلى * رهرو بران روان شده و مقصدش اجل ]

( 108 ) [ دنيا و عمر نيست به جز چند منزلى رهرو بران روان شده و مقصدش اجل ]

دنيا و عمر نيست به جز چند منزلى * رهرو بران روان شده و مقصدش اجل