ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٩
( 97 ) [ عليك ببرّ الوالدين كليهما * و برّ ذوى القربى و برّ الأباعد ]
در مزرع حيات زراعت تمام شد * چون كشت در رسيد درودن رسد فراز
( 95 ) [ ان الذين بنوا فطال بناؤهم * و استمتعوا بالاهل و الاولاد ]
( 95 ) [ ان الذين بنوا فطال بناؤهم و استمتعوا بالاهل و الاولاد ]
ان الذين بنوا فطال بناؤهم * و استمتعوا بالاهل و الاولاد
جرت الرّياح على محلّ ديارهم * فكانهم كانوا على ميعاد
( 95 ) [ آنها كه ساختند بناهاى مرتفع * ز اولاد و اهل خويش همه شاد و در نعيم ]
( 95 ) [ آنها كه ساختند بناهاى مرتفع ز اولاد و اهل خويش همه شاد و در نعيم ]
آنها كه ساختند بناهاى مرتفع * ز اولاد و اهل خويش همه شاد و در نعيم
باد فنا گذشت به سوى ديارشان * گويا كه بوده‌اند به ميعادگه مقيم
( 96 ) [ الموت لا والدا يبقى و لا ولدا * هذا السّبيل الى أن لا ترى احدا ]
( 96 ) [ الموت لا والدا يبقى و لا ولدا هذا السّبيل الى أن لا ترى احدا ]
الموت لا والدا يبقى و لا ولدا * هذا السّبيل الى أن لا ترى احدا
كان النبى و لم يخلد لأمّته * لو خلّد الله خلقا قبله خلدا
للموت فينا سهام غير خاطئة * من فاته اليوم سهم لم يفته غدا
( 96 ) [ مرگ هرگز نه پدر را مىگذارد نه پسر * راه اينست و نخواهى ديد از يك كس اثر ]
( 96 ) [ مرگ هرگز نه پدر را مىگذارد نه پسر راه اينست و نخواهى ديد از يك كس اثر ]
مرگ هرگز نه پدر را مىگذارد نه پسر * راه اينست و نخواهى ديد از يك كس اثر
بود پيغمبر براى امتش باقى نماند * پيش ازو گر خلق دايم ماندى او شايسته‌تر
در ميان ما اجل را هست تير بىخطا * از كسى گر فوت گشت امروز مىآيد دگر
( 97 ) [ عليك ببرّ الوالدين كليهما * و برّ ذوى القربى و برّ الأباعد ]
( 97 ) [ عليك ببرّ الوالدين كليهما و برّ ذوى القربى و برّ الأباعد ]
عليك ببرّ الوالدين كليهما * و برّ ذوى القربى و برّ الأباعد « 1 »
فلا تصحبن الّا تقيّا مهذّبا * عفيفا زكيا منجزا للمواعد
و قارن اذا قارنت حرا مؤدّبا * فتى من بنى الاحرار زين المشاهد
و كفّ الاذى و احفظ لسانك و ارتغب * فديتك فى ودّ الخليل المساعد
و نافس ببذل المال فى طلب العلى * بهمّة محمود الخلائق ماجد
و كن واثقا بالله فى كلّ حادث * يصنك مدى الايام من عين حاسد
و بالله فاستعصم و لا ترج غيره * و لا تك فى النعماء عنه بجاحد
و غضّ على المكروه طرفك و اجتنب * اذى الجار و استمسك بحبل المحامد
( 1 ) - و قال فى وصية له الى ابنه الحسن عليهما السلام .