ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٨

( 94 ) [ پهلوى من تهى بود از خوابگاه نرم * از خوف مرگ و بيمِ شدن با معاد باز ]

و لا ترج فعل الخير يوما الى غد * لعل غدا يأتى و انت فقيد

و يومك ان عاينته عاد نفعه * عليك و ماضى الأمس ليس يعود

( 92 ) [ گذشت دى كه گذشته است و بر تو هست گواه * رسيد بهر تو امروز و اين گواه دگر ]

( 92 ) [ گذشت دى كه گذشته است و بر تو هست گواه رسيد بهر تو امروز و اين گواه دگر ]

گذشت دى كه گذشته است و بر تو هست گواه * رسيد بهر تو امروز و اين گواه دگر « 1 »

به دى اگرچه بدى از تو در وجود آمد * نكوئيى بكن امروز عذر آن منكر

به كار خير ممان روز را به روز دگر * كه شايد آن چو بيايد نباشد از تو اثر

چو روز خويش ببينى رسد به تو نفعش * كه دى گذشت و نيايد به خدمت تو دگر

( 93 ) [ يا شاهدا للّه علىّ فاشهد * انّى على دين النبى احمد ]

( 93 ) [ يا شاهدا للّه علىّ فاشهد انّى على دين النبى احمد ]

يا شاهدا للّه علىّ فاشهد * انّى على دين النبى احمد

من شكّ فى الدين فانى مهتد * يا ربّ فاجعل فى الجنان موردى

( 93 ) [ گواهى ده به حق بر من ايا گشته گواه حق * كه من بر دين پاك احمدم اين است راه من ]

( 93 ) [ گواهى ده به حق بر من ايا گشته گواه حق كه من بر دين پاك احمدم اين است راه من ]

گواهى ده به حق بر من ايا گشته گواه حق * كه من بر دين پاك احمدم اين است راه من

كسى كز جهل شك در دين كند من رهنماى او * رسان در جنتم يا رب كه هست آن جايگاه من

( 94 ) [ جنبى تجافى عن الوساد * خوفا من الموت و المعاد ]

( 94 ) [ جنبى تجافى عن الوساد خوفا من الموت و المعاد ]

جنبى تجافى عن الوساد * خوفا من الموت و المعاد

من خاف من سكرة المنايا * لم يدر ما لذّة الرّقاد

قد بلغ الزّرع منتهاه * لا بدّ للزّرع من حصاد

( 94 ) [ پهلوى من تهى بود از خوابگاه نرم * از خوف مرگ و بيمِ شدن با معاد باز ]

( 94 ) [ پهلوى من تهى بود از خوابگاه نرم از خوف مرگ و بيمِ شدن با معاد باز ]

پهلوى من تهى بود از خوابگاه نرم * از خوف مرگ و بيمِ شدن با معاد باز

هركس كه از مشقت مردن بود به ترس * لذت ز خواب هيچ ندارد شب دراز

( 1 ) - روايت است كه روزى آن طاير قدسى و شاه‌باز رياض فردوسى اين حديث قدسى بر زبان حكمت‌سراى كه ترجمان لسان حق است ادا مىفرمود عليه السلام . معنى حديث آنكه اى فرزند آدم ، خلاصه اوقات عمر تو سه روزست . يكى امروز است كه روزى تست و درين روز تكاسل منماى و از روى سعى و جهد در كمال نفس خود بيفزاى . ديگر فرداست كه خواهد آمد و ترا حقيقت آن معلوم نيست و ندانى كه دران روز رسى يا نه و ديگر ديروزست كه گذشت و آن روز را در نيابى تا روز قيامت . بعد از اين ابيات انشا فرمود .