ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤

( 83 ) [ خليلىّ لا و الله ما من ملمّة * تدوم على حىّ و ان هى جلّت ]

( 79 ) [ دوان گرديد همچون مور و وقت از دست مگذاريد * كه تا يابيد دين يا خود بميريد اندرين مسكن ]

( 79 ) [ دوان گرديد همچون مور و وقت از دست مگذاريد كه تا يابيد دين يا خود بميريد اندرين مسكن ]

دوان گرديد همچون مور و وقت از دست مگذاريد * كه تا يابيد دين يا خود بميريد اندرين مسكن

بسى اوقات بر من طعن كرديد از ره عصيان * شما گفتيد سوى ما بيا اينك رسيدم من

شما را نيست آن چيزى كه مىخواهيد و ما را هم * ولى آخر چنان گردد كه خواهد خالق ذو المن

( 80 ) [ صبرت عن اللذات لما تولّت * و ألزمت نفسى صبرها فاستمرّت ]

( 80 ) [ صبرت عن اللذات لما تولّت و ألزمت نفسى صبرها فاستمرّت ]

صبرت عن اللذات لما تولّت * و ألزمت نفسى صبرها فاستمرّت

و ما المرء الا حيث يجعل نفسه * فان أطعمت تاقت و الّا تسلّت

( 80 ) [ صبر كردم از همه لذات عالم تا گذشت * صبر لازم داشتم بر نفس و آمد با قرار ]

( 80 ) [ صبر كردم از همه لذات عالم تا گذشت صبر لازم داشتم بر نفس و آمد با قرار ]

صبر كردم از همه لذات عالم تا گذشت * صبر لازم داشتم بر نفس و آمد با قرار

نيست مرد الّا كه حكم او رود بر نفس خويش * گر خورد مشتاق‌تر گردد و گرنه سازگار

( 81 ) [ يا جامعا آماله ساعاته * و دنت منيّته له و وفاته ]

( 81 ) [ يا جامعا آماله ساعاته و دنت منيّته له و وفاته ]

يا جامعا آماله ساعاته * و دنت منيّته له و وفاته

ارجع فانّى عند مختلف القنا * ليث تكرّ على العدى جرآته

( 81 ) [ اى كه هر ساعت به خود اميدها جمع آورى * مرگ نزديكست و آمد تا برآرد از تو گرد ]

( 81 ) [ اى كه هر ساعت به خود اميدها جمع آورى مرگ نزديكست و آمد تا برآرد از تو گرد ]

اى كه هر ساعت به خود اميدها جمع آورى * مرگ نزديكست و آمد تا برآرد از تو گرد

بازگرد آخر كه من در معرض ضرب سنان * شير كرّارم بر اعدا گاه آهنگ نبرد

( 82 ) [ أقول لعينى احبسى اللّحظات * و لا تنظرى يا عين بالسرقات ]

( 82 ) [ أقول لعينى احبسى اللّحظات و لا تنظرى يا عين بالسرقات ]

أقول لعينى احبسى اللّحظات * و لا تنظرى يا عين بالسرقات

فكم نظرة قادت الى القلب شهوة * فأصبح منها القلب فى الحسرات

( 82 ) [ گويم به چشم خود كه نظر را نگاه دار * با خويش دار چشم و به دزدى مكن نگاه ]

( 82 ) [ گويم به چشم خود كه نظر را نگاه دار با خويش دار چشم و به دزدى مكن نگاه ]

گويم به چشم خود كه نظر را نگاه دار * با خويش دار چشم و به دزدى مكن نگاه

بس ديده‌اى كه ديد مرادات دل تمام * چون برگذشت در دل از آن حسرتست و آه

( 83 ) [ خليلىّ لا و الله ما من ملمّة * تدوم على حىّ و ان هى جلّت ]

( 83 ) [ خليلىّ لا و الله ما من ملمّة تدوم على حىّ و ان هى جلّت ]

خليلىّ لا و الله ما من ملمّة * تدوم على حىّ و ان هى جلّت

فان نزلت يوما فلا تخضعن لها * و لا تكثر الشكوى اذا النّعل زلّت

فكم من كريم يبتلى بنوائب * فصابرها حتى مضت و اضمحلّت