ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٠

( 69 ) [ كن ابن من شئت و اكتسب ادبا * يغنيك محموده عن النّسب ]

( 66 ) [ مرا بس است خداوند و تيزى شمشير * ميان جنگ درخشنده چون شهاب سما ]

( 66 ) [ مرا بس است خداوند و تيزى شمشير ميان جنگ درخشنده چون شهاب سما ]

مرا بس است خداوند و تيزى شمشير * ميان جنگ درخشنده چون شهاب سما

دگر سنان خطى از تمكن و صولت * عنان سخت و محابا نمىكند قطعا

بدين دو منع كنم لشكرى ز خود هر روز * در آن زمان كه برافروزد آتش هيجا

به گرد من همه مردان نامدار كريم * اميد بسته به مال و غنيمت و كالا

ميان قتل و كشش هيچ يك نمىخواهند * براى مال جهان بازگشت از آن غوغا

گذار هدهده خوش درآ به آتش حرب * كه چون نشسته بود گرم سازدت برجا

( 67 ) [ أ لم تر قومى اذ دعاهم اخوهم * أجابوا و ان أغضب على القوم يغضبوا ]

( 67 ) [ أ لم تر قومى اذ دعاهم اخوهم أجابوا و ان أغضب على القوم يغضبوا ]

أ لم تر قومى اذ دعاهم اخوهم * أجابوا و ان أغضب على القوم يغضبوا

هم حفظوا غيبى كما كنت حافظا * لقومى اجزى مثلها ان تغيّبوا

بنو الحرب لم تقعد بهم امّهاتهم * و آباؤهم آباء صدق و انجبوا

( 67 ) [ نمىبينى كه من هرگه كه خوانم جمله اخوان را * همىآيند و چون كردم غضب بر كس غضب دارند ]

( 67 ) [ نمىبينى كه من هرگه كه خوانم جمله اخوان را همىآيند و چون كردم غضب بر كس غضب دارند ]

نمىبينى كه من هرگه كه خوانم جمله اخوان را * همىآيند و چون كردم غضب بر كس غضب دارند

نگه دارند حفظ الغيب من ز انسان كه من دارم * براى قوم خود آن دم كه از من نابديدارند

مبين اولاد حرب و رزم را از جانب مادر * ببين آباى ايشان را كه با تعظيم و مقدارند

( 68 ) [ فان كنت بالشورى ملكت امورهم * فكيف بهذا و المشيرون غيّب ]

( 68 ) [ فان كنت بالشورى ملكت امورهم فكيف بهذا و المشيرون غيّب ]

فان كنت بالشورى ملكت امورهم * فكيف بهذا و المشيرون غيّب

و ان كنت بالقربى حججت خصيمهم * فغيرك أولى بالنبى و اقرب

( 68 ) [ گر ز روى مشورت در كارشان مالك شدى * چون بود اين چون مشيران غايبند و بىخبر ]

( 68 ) [ گر ز روى مشورت در كارشان مالك شدى چون بود اين چون مشيران غايبند و بىخبر ]

گر ز روى مشورت در كارشان مالك شدى * چون بود اين چون مشيران غايبند و بىخبر

ور ترا با خصمها حجت به قرب و خويشى است * غير تو اولى است با پيغمبر و اقرب دگر

( 69 ) [ كن ابن من شئت و اكتسب ادبا * يغنيك محموده عن النّسب ]

( 69 ) [ كن ابن من شئت و اكتسب ادبا يغنيك محموده عن النّسب ]

كن ابن من شئت و اكتسب ادبا * يغنيك محموده عن النّسب

فليس يغنى الحسيب نسبته * بلا لسان له و لا ادب

انّ الفتى من يقول ها أنا ذا * ليس الفتى من يقول كان ابى