ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧
( 60 ) [ انا على و ابن عبد المطّلب * أحمى ذمارى و أذبّ عن حسب ]
( 57 ) [ عبد الحجارة من سفاهة رأيه * و عبدت رب محمد بصواب ]
( 57 ) [ عبد الحجارة من سفاهة رأيه و عبدت رب محمد بصواب ]
عبد الحجارة من سفاهة رأيه * و عبدت رب محمد بصواب
عرف ابن عبد حين أبصر صارما * يهتزّ أنّ الامر غير لعاب
لا تحسبوا الرحمن خاذل دينه * و نبيه يا معشر الاحزاب
ارديت عمروا اذ طغى بمهنّد * صافى الحديد مهذّب قصّاب
( 57 ) [ بت‌پرستند از خطاى راى خويش * من پرستم رب احمد را به راست ]
( 57 ) [ بت‌پرستند از خطاى راى خويش من پرستم رب احمد را به راست ]
بت‌پرستند از خطاى راى خويش * من پرستم رب احمد را به راست
داند ابن عبد گاه ضرب تيغ * آنكه كار جنگ غير لعبهاست
حق نسازد خوار دين خويش را * يا نبى خويش را غوغا چراست
عمرو را كشتم چو طاغى شد به تيغ * تيغ من صافى حديد و جان رباست
( 58 ) [ أبى الله الّا انّ صفّين دارنا * و داركم ما لاح فى الافق كوكب ]
( 58 ) [ أبى الله الّا انّ صفّين دارنا و داركم ما لاح فى الافق كوكب ]
أبى الله الّا انّ صفّين دارنا * و داركم ما لاح فى الافق كوكب
الى ان تموتوا او نموت و ما لنا * و لا لكم من حومة الحرب مهرب
( 58 ) [ داند ايزد كه صفين نيست بجز خانه ما * تا بود بر افق چرخ ستاره سيار ]
( 58 ) [ داند ايزد كه صفين نيست بجز خانه ما تا بود بر افق چرخ ستاره سيار ]
داند ايزد كه صفين نيست بجز خانه ما * تا بود بر افق چرخ ستاره سيار
تا بدان دم كه بميريد شما يا خود ما * گر صف اينست كسى را نبود راه فرار
( 59 ) [ انا على و ابن عبد المطّلب * مهذّب ذو سطوة و ذو حسب ]
( 59 ) [ انا على و ابن عبد المطّلب مهذّب ذو سطوة و ذو حسب ]
انا على و ابن عبد المطّلب * مهذّب ذو سطوة و ذو حسب
قرن اذا لاقيت قرنا لم اهب * من يلقنى يلق المنايا و الكرب
( 59 ) [ منم على پسر عبد مطلب به يقين * زكىّ و پاك و خداوند فضل و هول شديد ]
( 59 ) [ منم على پسر عبد مطلب به يقين زكىّ و پاك و خداوند فضل و هول شديد ]
منم على پسر عبد مطلب به يقين * زكىّ و پاك و خداوند فضل و هول شديد
دلاورم چو شوم با غنيم روى به روى * كسى كه پيش من استاد مرگ خود را ديد
( 60 ) [ انا على و ابن عبد المطّلب * أحمى ذمارى و أذبّ عن حسب ]
( 60 ) [ انا على و ابن عبد المطّلب أحمى ذمارى و أذبّ عن حسب ]
انا على و ابن عبد المطّلب * أحمى ذمارى و أذبّ عن حسب
و الموت خير للفتى من الهرب