ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤
( 53 ) [ من نديدم همچو دنيا و غرور اهل او * چون يقين ديگر كه نبود اهل او وحشت‌نما ]
هست با ما اسم فخر و حكمهاى آن همه * مىدهد بر ما درود از بهر اظهار و نشان
بر جد خود مصطفى بفرست صلوات و درود * باش تسليم و سلامش گو براى طالبان
( 52 ) [ قريح القلب من وجع الذنوب * نحيل الجسم يشهق بالنحيب ]
( 52 ) [ قريح القلب من وجع الذنوب نحيل الجسم يشهق بالنحيب ]
قريح القلب من وجع الذنوب * نحيل الجسم يشهق بالنحيب
أضرّ بجسمه سهر الليالى * فصار الجسم منه كالقضيب
و غيّر لونه خوف شديد * لما يلقاه من طول الكروب
ينادى بالتضرع يا الهى * اقلنى عثرتى و استر عيوبى
فزعت الى الخلائق مستغيثا * فلم ار فى الخلائق من مجيب
و انت تجيب من يدعوك ربى * و تكشف ضرّ عبدك يا حبيبى
و دائى باطن و لديك طب * و من لى مثل طبّك يا طبيبى
( 52 ) [ هست دل مجروح از درد گناه بىشمار * جسم لاغر گشته و نالان به هول و اضطراب ]
( 52 ) [ هست دل مجروح از درد گناه بىشمار جسم لاغر گشته و نالان به هول و اضطراب ]
هست دل مجروح از درد گناه بىشمار * جسم لاغر گشته و نالان به هول و اضطراب
يافته آزار جسم او ز بيدارى شب * جسم او مانند چوب خشك گرديده ز تاب
رنگ روى او تغيّر كرده از خوف شديد وانچه مىبيند ز غمهاى دراز و انقلاب * مىكند هر دم منادى و تضرع كاى إله
جرم من بردار و بر روى گناهم كش نقاب * التجا كردم بسوى مردمان فرياد خواه
كس نديدم در خلايق كو مرا گويد جواب * هر كه مىخواند ترا گويى جوابش اى خدا
مىكنى دفع ضرر از بنده و رفع عذاب * درد من درد درونست و علاجش نزد تست
بنده را نبود مثال تو طبيب از هيچ باب
( 53 ) [ فلم أر كالدنيا بها اغترّ اهلها * و لا كاليقين استوحش الدهر صاحبه ]
( 53 ) [ فلم أر كالدنيا بها اغترّ اهلها و لا كاليقين استوحش الدهر صاحبه ]
فلم أر كالدنيا بها اغترّ اهلها * و لا كاليقين استوحش الدهر صاحبه
أمرّ على رسم القريب كانما * أمرّ على رسم امرئ ما أناسبه
فو الله لو لا اننى كلّ ساعة * اذا شئت لاقيت امرأ مات صاحبه
اذا ما اعتزيت الدهر عنه بحيلة * تجدّد حزنا كل يوم نوادبه
( 53 ) [ من نديدم همچو دنيا و غرور اهل او * چون يقين ديگر كه نبود اهل او وحشت‌نما ]
( 53 ) [ من نديدم همچو دنيا و غرور اهل او چون يقين ديگر كه نبود اهل او وحشت‌نما ]
من نديدم همچو دنيا و غرور اهل او * چون يقين ديگر كه نبود اهل او وحشت‌نما
من گذشتم بر سر گور نو از اهل قريب * همچنان ديدم كه ديدم قبرهاى كهنه را