ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢

( 51 ) [ حسين اذا كنت فى بلدة * غريبا فعاشر بآدابها ]

( 49 ) [ حبيب من كه مانندش حبيبى در جهان نبود * نصيبى نيست غير از وى مرا اندر دل محزون ]

( 49 ) [ حبيب من كه مانندش حبيبى در جهان نبود نصيبى نيست غير از وى مرا اندر دل محزون ]

حبيب من كه مانندش حبيبى در جهان نبود * نصيبى نيست غير از وى مرا اندر دل محزون

حبيبم غايب از چشم منست و جسم من ليكن * حبيب من نباشد از دل و جانم دمى بيرون

( 50 ) [ فرض على الناس ان يتوبوا * لكنّ ترك الذنوب اوجب ]

( 50 ) [ فرض على الناس ان يتوبوا لكنّ ترك الذنوب اوجب ]

فرض على الناس ان يتوبوا * لكنّ ترك الذنوب اوجب

و الدهر فى صرفه عجيب * و غفلة الناس فيه اعجب

و الصبر فى النائبات صعب * لكنّ فوت الثواب اصعب

و كل ما يرتجى قريب * و الموت من كل ذاك اقرب

( 50 ) [ توبهء مردمان بود واجب * ليك ترك گناه از آن اوجب ]

( 50 ) [ توبهء مردمان بود واجب ليك ترك گناه از آن اوجب ]

توبهء مردمان بود واجب * ليك ترك گناه از آن اوجب

گردش روزگار بس عجبست * غفلت آدمى در آن اعجب

صبر در حادثات صعب بود * ليك فوت ثواب از آن اصعب

هرچه باشد بدان اميد قريب * مرگ باشد از ان همه اقرب

( 51 ) [ حسين اذا كنت فى بلدة * غريبا فعاشر بآدابها ]

( 51 ) [ حسين اذا كنت فى بلدة غريبا فعاشر بآدابها ]

حسين اذا كنت فى بلدة * غريبا فعاشر بآدابها

و لا تفخرن فيهم بالنّهى * فكلّ قبيل بألبابها

و لو عمل ابن ابى طالب * بهذا الامور كاسبابها

و لكنه اعتام أمر الاله * فاحرق فيهم بانيابها

عذيرك من ثقة بالذى * ينيلك دنياك من طابها

فلا تمرحنّ لاوزارها * و لا تضجرنّ لأوصابها

قس الغد بالامس كى تستريح * و لا تبتغى سعى رغّابها

كانّى بنفسى و اعقابها * و بالكربلاء و محرابها

فتخضب منّا اللّحى بالدماء * خضاب العروس بأثوابها

اراها و لم يك رأى العيان * و اوتيت مفتاح ابوابها

مصائب تأباك من أن تردّ * فاعدد لها قبل منتابها

سقى الله قائمنا صاحب * القيامة و الناس فى دأبها