ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١

( 49 ) [ حبيب ليس يعدله حبيب * و ما لسواه فى قلبى نصيب ]

( 46 ) [ ادّبت نفسى فما وجدت لها به غير تقوى الاله من ادب ]

ادّبت نفسى فما وجدت لها * به غير تقوى الاله من ادب

ما كلّ حالاتها و ان حسنت * احسن من صمتها عن الكذب و

غيبة الناس انّ غيبتهم * حرّمها ذو الجلال فى الكتب

ان كان من فضّة كلامك يا * نفس ان السكوت من ذهب

( 46 ) [ آزمودم نفس خود را در نمىيابم از او در ره صدق و ادب جز تقوى و ترس خدا ]

آزمودم نفس خود را در نمىيابم از او * در ره صدق و ادب جز تقوى و ترس خدا

نيست حالتهاى او هرچند باشد جمله خوب * خوب‌تر از خامشى در گفتن كذب و خطا

غيبت مردم كنى ز ايشان چو غايب مىشوى * در كتاب خود خدا كرده حرام اين فعل را

( 47 ) [ إنى اقول لنفسى و هى ضيّقة و قد اناح عليها الدهر بالعجب ]

إنى اقول لنفسى و هى ضيّقة * و قد اناح عليها الدهر بالعجب

صبرا على شدّة الايام انّ لها * عقبى و ما الصّبر الا عند ذى الحسب

سيفتح الله عن قرب بنافعة * فيها لمثلك راحات من التّعب

( 47 ) [ گفتم به نفس خود كه ز دوران به تنگ بود بر وى به نوحه دهر ز احوال بوالعجب ]

گفتم به نفس خود كه ز دوران به تنگ بود * بر وى به نوحه دهر ز احوال بوالعجب

صبرى نما به شدت ايام كان بود * عقبى و صبر نيست به جز نزد من حسب

( 48 ) [ ذهب الوفاء ذهاب امس الدابر و الناس ابن مخاتل و مؤارب ]

ذهب الوفاء ذهاب امس الدابر * و الناس ابن مخاتل و مؤارب

يفشون بينهم المودة و الصفا * و قلوبهم محشوة بعقارب

( 48 ) [ چون شب دوش از ميان رفتست آيين وفا مردمان آميخته با هم نفاقى در ميان ]

چون شب دوش از ميان رفتست آيين وفا * مردمان آميخته با هم نفاقى در ميان

آشكارا گرچه بنمايند با هم دوستى * ليك در دلهاى ايشان هست عقربها نهان

( 49 ) [ حبيب ليس يعدله حبيب و ما لسواه فى قلبى نصيب ]

حبيب ليس يعدله حبيب * و ما لسواه فى قلبى نصيب

حبيب غاب عن عينى و جسمى * و عن قلبى حبيبى لا يغيب