ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨

( 41 ) [ سرم شد پير و حرص من نگردد پير در عالم * بود دايم حريص اندر بلا و محنت دنيا ]

( 39 ) [ بر همه سختى شدم غالب به تأييد خدا فقر غالب گشت بر من چون نبود آن را علاج ]

بر همه سختى شدم غالب به تأييد خدا * فقر غالب گشت بر من چون نبود آن را علاج

گر كنم ظاهر شوم رسوا و گر دارم نهان * مىكشد هر دم مرا زشت است روى احتياج

( 40 ) [ عجبت لجازع باك مصاب لالف او حميم ذى اكتئاب ]

عجبت لجازع باك مصاب * لالف او حميم ذى اكتئاب

شقيق الجيب داعى الويل جهلا * كأنّ الموت كالشّىء العجاب

و سوّى الله فيه الخلق حتّى * نبىّ الله منه لم يحاب

له ملك ينادى كلّ يوم * لدوا للموت و ابنوا للخراب

( 40 ) [ عجب دارم ز گريانى كه با آه و جزع باشد براى الفت يارى مصيبت ديده از دنيا ]

عجب دارم ز گريانى كه با آه و جزع باشد * براى الفت يارى مصيبت ديده از دنيا

گريبان پاره واويلاكنان از جهل و نادانى * مگر مردن عجيب است و به عالم كس نديد آن را

مساوى كرد ايزد خلق را در مرگ تا حدى * كه پيغمبر نرست از وى به علم و حكمت اشيا

خدا را يك ملك باشد كه هر روزش ندا اينست * بزائيد از پى مردن بنا سازيد ويران را

( 41 ) [ قد شاب رأسى و رأس الحرص لم يشب انّ الحريص على الدنيا لفى تعب ]

قد شاب رأسى و رأس الحرص لم يشب * انّ الحريص على الدنيا لفى تعب

ما لي أرانى اذا ما رمت مرتبة * فنلتها طمحت عينى الى رتب

بالله ربّك كم بيت مررت به * قد كان يعمر باللذات و الطرب

طارت عقاب المنايا فى جوانبه * فصار من بعدها للويل و الحرب

احبس عنانك لا تجمح به طلبا * فلا و ربك ما الارزاق بالطلب

قد يأكل المال من لم يحف راحلة * و يترك المال من قد جدّ فى الطلب

( 41 ) [ سرم شد پير و حرص من نگردد پير در عالم بود دايم حريص اندر بلا و محنت دنيا ]

سرم شد پير و حرص من نگردد پير در عالم * بود دايم حريص اندر بلا و محنت دنيا

مرا خود چيست مىبينم كه هرجا خواستم قدرى * چو يابم ديده بر قدرى دگر باشد از ان اعلا

به حق كردگارت كز فراوان خانه بگذشتم * كه بود آن خانه معمور از اساس عيش و عشرت‌ها

عقاب مرگ پروازى به گرداگرد آن آورد * از ان پس گشت آنها آشيان آه و وا ويلا

عنانت را بگير و از ره حرص و طلب بگذر * نگردد رزقها و الله به يارى طلب پيدا