ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦

( 35 ) [ فأن تسألينى كيف انت فاننى * جليد على ريب الزمان صليب ]

طمعت اقامة فى دار ظعن * فلا تطمع فرجلك فى الركاب

و ارخيت الحجاب و سوف يأتى * رسول ليس يحجب بالحجاب

أ عامر قصرك المرفوع اقصر * فانك ساكن القبر الخراب

و من يرجوا من الدنيا وفاء * كمن يرجوا شرابا من سراب

( 33 ) [ كجا همىكشى اين دامن جوانى را * كه برد پيريت از بر لباس برد شباب ]

( 33 ) [ كجا همىكشى اين دامن جوانى را كه برد پيريت از بر لباس برد شباب ]

كجا همىكشى اين دامن جوانى را * كه برد پيريت از بر لباس برد شباب

بلال پيريت از دل منادئى دارد * به رفع صوت كه گر طالبى به راه شتاب

تو آفريده ز خاكى و زود خواهد شد * كه باز روى بپوشانى از نقاب تراب

طمع به بودنت آمد درين مقام فنا * طمع مكن چو بود پاى رفتنت به ركاب

تو مطمئن به حجابى و زود مىآيد * پيمبرى كه حجابش نگشته هيچ حجاب

كنى عمارت قصر رفيع كوته كن * كه عاقبت شوى از ساكنان قبر خراب

اميدوار به دنيا كسى كه شد باشد * چو آن كسى كه بجويد شراب را ز سراب

( 34 ) [ اذا اشتملت على الياس القلوب * و ضاق لما به الصّدر الرحيب ]

( 34 ) [ اذا اشتملت على الياس القلوب و ضاق لما به الصّدر الرحيب ]

اذا اشتملت على الياس القلوب * و ضاق لما به الصّدر الرحيب

و اوطنت المكاره و اطمأنّت * و أرست فى اماكنها الكروب

و لم ير لانكشاف الضرّ وجه * و لا أغنى بحيلته الاريب

اتاك على قنوط منك غوث * يمنّ به اللطيف المستجيب

و كل الحادثات اذا تناهت * فموصول به فرج قريب

( 34 ) [ به دلها نااميدى چون بسى شد * و زان در سينه دل را تنگ شد جا ]

( 34 ) [ به دلها نااميدى چون بسى شد و زان در سينه دل را تنگ شد جا ]

به دلها نااميدى چون بسى شد * و زان در سينه دل را تنگ شد جا

وطن كرد آن مكاره يافت آرام * بلاها گشت محكم در مكانها

نديد از رنج كس روى گشادى * نَجَست از وى به حيلت هيچ دانا

دران نوميديت يارى رسد باز * به آن منت بود از حق تعالى

همه غمها به آخر چون سرآيد * به زودى فتح گردد آشكارا

( 35 ) [ فأن تسألينى كيف انت فاننى * جليد على ريب الزمان صليب ]

( 35 ) [ فأن تسألينى كيف انت فاننى جليد على ريب الزمان صليب ]

فأن تسألينى كيف انت فاننى * جليد على ريب الزمان صليب