ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥

( 33 ) [ الى م تجرّ اذيال التصابى * و شيبك قد نضا برد الشباب ]

( 29 ) [ معاش خويش به خوارى مجوى و نفست را * رفيع ساز و ره از مطلب دنى مطلب ]

( 29 ) [ معاش خويش به خوارى مجوى و نفست را رفيع ساز و ره از مطلب دنى مطلب ]

معاش خويش به خوارى مجوى و نفست را * رفيع ساز و ره از مطلب دنى مطلب

به درد فقر چو باشى دواش كن به غنا * ز هر دنس كه بود همچو خار خار جرب

يقين كه روزى تو هم سوى تو گردد باز * اگرچه دور تر افتد ز منزل كوكب

( 30 ) [ تغطّى عيوب المرء كثرة ماله * فيصدق فيما قال و هو كذوب ]

( 30 ) [ تغطّى عيوب المرء كثرة ماله فيصدق فيما قال و هو كذوب ]

تغطّى عيوب المرء كثرة ماله * فيصدق فيما قال و هو كذوب

و يزرى بعقل المرء قلة ماله * فتحمقه الاقوام و هو لبيب

( 30 ) [ مال بسيار از كسان پوشيده دارد عيب مرد * راستش دانند مردم گرچه هم گويد دروغ ]

( 30 ) [ مال بسيار از كسان پوشيده دارد عيب مرد راستش دانند مردم گرچه هم گويد دروغ ]

مال بسيار از كسان پوشيده دارد عيب مرد * راستش دانند مردم گرچه هم گويد دروغ

مرد عاقل را رسد آزار از كم‌ماليش * احمقش دانند اگرچه باشد از عقلش فروغ

( 31 ) [ و ذى سفه يواجهنى بجهل * و اكره أن اكون له مجيبا ]

( 31 ) [ و ذى سفه يواجهنى بجهل و اكره أن اكون له مجيبا ]

و ذى سفه يواجهنى بجهل * و اكره أن اكون له مجيبا

يزيد سفاهة و أزيد علما * كعود زاد فى الاحراق طيبا

( 31 ) [ گر سفيهى روبرو گردد به من از جهل خويش * من كراهت دارم ار با او درآيم در جواب ]

( 31 ) [ گر سفيهى روبرو گردد به من از جهل خويش من كراهت دارم ار با او درآيم در جواب ]

گر سفيهى روبرو گردد به من از جهل خويش * من كراهت دارم ار با او درآيم در جواب

او سفاهت را زيادت مىكند من علم را * همچو عودى كش زيادت گشت بو از سوز و تاب

( 32 ) [ اذا جادت الدنيا عليك فجد بها * على الناس طرّا انها تتقلّب ]

( 32 ) [ اذا جادت الدنيا عليك فجد بها على الناس طرّا انها تتقلّب ]

اذا جادت الدنيا عليك فجد بها * على الناس طرّا انها تتقلّب

فلا الجود يفنيها اذا هى اقبلت * و لا البخل يبقيها اذا هى تذهب

( 32 ) [ چو دنيا با تو نيكى كرد نيكى كن تو هم دايم * به مردم زانكه گردانست اين دنيا ز غدارى ]

( 32 ) [ چو دنيا با تو نيكى كرد نيكى كن تو هم دايم به مردم زانكه گردانست اين دنيا ز غدارى ]

چو دنيا با تو نيكى كرد نيكى كن تو هم دايم * به مردم زانكه گردانست اين دنيا ز غدارى

چو روى آرد ز جود و بخششت فانى نمىگردد * چو رو گردان شود از بخل نتوان كش نگه دارى

( 33 ) [ الى م تجرّ اذيال التصابى * و شيبك قد نضا برد الشباب ]

( 33 ) [ الى م تجرّ اذيال التصابى و شيبك قد نضا برد الشباب ]

الى م تجرّ اذيال التصابى * و شيبك قد نضا برد الشباب

بلال الشيب فى فوديك نادى * با على الصوت حىّ على الذهاب

خلقت من التراب و عن قريب * تغيّب تحت اطباق التراب