ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦
( 9 ) [ اى تو مولاى كسى كو مىزند لبيك را / رحم كن بر بنده‌اى كو را سوى تست التجا ]
( 7 ) [ و كم ساع ليثرى لم ينله / و آخر ما سعى لحق الثّراء ]
( 7 ) [ و كم ساع ليثرى لم ينله / و آخر ما سعى لحق الثّراء ]
و كم ساع ليثرى لم ينله * و آخر ما سعى لحق الثّراء
و ساع يجمع الاموال جمعا * ليورثها اعاديه شقاء
( 7 ) [ بسا كس سعى كرد از بهر مال اما نديد آن را / كسى ديگر نرفت اندر پى آن يافت استغنا ]
( 7 ) [ بسا كس سعى كرد از بهر مال اما نديد آن را / كسى ديگر نرفت اندر پى آن يافت استغنا ]
بسا كس سعى كرد از بهر مال اما نديد آن را * كسى ديگر نرفت اندر پى آن يافت استغنا
يكى ديگر به سعى و جهد مال و جاه جمع آورد * شد از دنيا و آن ميراث او شد روزى اعدا
( 8 ) [ هى حالان شدة و رخاء / و سجالان نعمة و بلاء ]
( 8 ) [ هى حالان شدة و رخاء / و سجالان نعمة و بلاء ]
هى حالان شدة و رخاء * و سجالان نعمة و بلاء
و الفتى الحاذق الاريب اذا ما * خانه الدهر لم يخنه عزاء
ان ألمّت ملمّة بى فانّى * فى الملمّات صخرة صمّاء
عالم بالبلاء علما بأن * ليس يبقى النعيم و اللّأواء
( 8 ) [ دو حالست اين جهان بىوفا را سختى و راحت / دو راه آمد درين دنياى فانى محنت و نعما ]
( 8 ) [ دو حالست اين جهان بىوفا را سختى و راحت / دو راه آمد درين دنياى فانى محنت و نعما ]
دو حالست اين جهان بىوفا را سختى و راحت * دو راه آمد درين دنياى فانى محنت و نعما
جوان عاقل و زيرك كسى باشد كه چون با او * خيانت مىكند دنيا بود از صبر پابرجا
اگر رنج و بلا آيد به من غم نيست چون هستم * به هنگام بلا و رنج و غم چون صخره صمّا
منم عالم به اسرار بلا و رنج و مىدانم * كه نبود دايمى هرگز بلا و محنت دنيا
( 9 ) [ لبيك لبيك انت مولاه / فارحم عبيدا اليك ملجاه ]
( 9 ) [ لبيك لبيك انت مولاه / فارحم عبيدا اليك ملجاه ]
لبيك لبيك انت مولاه * فارحم عبيدا اليك ملجاه
يا ذا المعالى عليك معتمدى * طوبى لمن كنت انت مولاه
طوبى لمن كان نادما أرقا * يشكو الى ذى الجلال بلواه
ما به علة و لا سقم * اكثر من حبّه لمولاه
اذ خلا فى الظّلام مبتهلا * أجابه الله ثم لبّاه
( 9 ) [ اى تو مولاى كسى كو مىزند لبيك را / رحم كن بر بنده‌اى كو را سوى تست التجا ]
( 9 ) [ اى تو مولاى كسى كو مىزند لبيك را / رحم كن بر بنده‌اى كو را سوى تست التجا ]
اى تو مولاى كسى كو مىزند لبيك را * رحم كن بر بنده‌اى كو را سوى تست التجا
اى خداوند معالى بر تو دارم اعتماد * حبذا حال كسى كو چون تويى دارد خدا
اى خوشا آن كو پشيمان باشد از كردار بد * شكوه سوى كردگار خود برد زان غصه‌ها