ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤

( 4 ) [ لنعم اليوم يوم السبت حقا / لصيد إن اردت بلا امتراء ]

اذا ما راس اهل البيت ولّى * بدا لهم من الناس الجفاء

دگر شد دوستى برادرى هم * كم آمد راستى قطع رجا شد

سپرد آخر زمانه مرا به يارى * كه با من كار او غدر و دغا شد

محبّند ار غنى گردم ازيشان * عدو گردند چون گاه بلا شد

بسى كردم وفا با هر برادر * و ليكن با من آخر بىوفا شد

محبانند مادامم كه بينند * ولى آن دوستى گاه لقا شد

چو من غايب شدم زينها يكى باز * به غيبت با سر جور و جفا شد

مرا ايزد غنى سازد ازينها * غنا و فقر عالم بىبقا شد

صفاى دوستى بايد خدايى * كه آخر يار فاسق بىصفا شد

به حكمت هر جراحت را دوايى است * و ليكن رنج بدخو بىدوا شد

نماند دايمى ناز و نعيمى * چنان كين فقر و نوميدى فنا شد

به عهد دوستى منكر چو گشتم * مرا جان مانع جود و حيا شد

ز اهل بيت هر كو گشت والى * نصيب از مردمش هر دم جفا شد

و ما طلب المعيشة بالتمنى * و لكن ألق دلوك فى الدّلاء

تجئك بملئها يوما و يوما * تجئك بحمأة و قليل ماء

نباشد عيش بر حسب تمنا * و ليكن دلو كن در آب پرتاب

پرآب آيد ترا روزى و روزى * برون آيد به لاى و اندكى آب

لنعم اليوم يوم السبت حقا * لصيد إن اردت بلا امتراء

و فى الاحد البناء لأنّ فيه * تبدّى الله فى خلق السماء

و فى الاثنين ان سافرت فيه * ستظفر بالنجاح و الثّراء

و من يرد الحجامة فالثّلاثاء * ففى ساعاته هرق الدماء

و ان شرب امرؤ يوما دواء * فنعم اليوم يوم الأربعاء