حفظ الصحة ناصرى ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٣

لغت‌نامه

ذهبى : منسوب به ذهب ، زرّين

ر راسخ : استوار و پابرجاى

رباط : كاروانسرا ، مهمانسرا

ربوب : جمع ربّ

ربيع : بهار

ربيعى : منسوب به ربيع ، بهارى

رجم : سنگسار

رجوليّت : مردى ، مردانگى

ردائت : تباهى و فساد

رقاب : جمع رقبه به معنى گردن ؛ مالك

رقاب : صاحب گردنها ، كنايه از مولا و بزرگ و فرمانروا

رقّه : شهرى در كنار رود فرات كه اكنون خراب و ويران است .

ركض : تاختن و دوانيدن ستور و برانگيختن اسب

رواصير : آنچه از تره‌بار و سبزى كه در آب طبخ دهند و روغن و ترشىها و ادويهء حاره بر آن اضافه كنند .

روايح : جمع رايحه ، بوهاى خوش يا ناخوش

رويّت : معرفتى كه بعد از فكر و تدبر زياد حاصل مىشود .

ز زبد : كفى كه بالاى آب و جز آن قرار مىگيرد .

زبد : كفك شير

زبون : خوار و ناچيز ، ضايع و بد

زفت : نوعى از قير باشد و آن چيزى است سياه و چسبنده كه از درخت صنوبر حاصل شود .

زلو : زالو ، علق ، ديوچه

زنج : گروهى از سياهان را نامند .

زنيّت : زن بودن

زهمه : بوى گوشت چرب كه بوى آن برگشته و متعفن شده باشد .

زهومت : بوى بد چون بوى گوشت درندگان يا ماهىهاى دريائى مانده

زيبق : معرب جيوه كه به معنى سيماب

است .

س ساليان : نام موضعى است در شروان در كنار آب ارس

سايسان : جمع سايس ، سياستمدار

سباط : نام ماهى است كه به رومى سباط گويند و سباط پيش از آذر است .

سباع : درندگان

سحنه : هيئت و رنگ

سخافت : شلى ، لاغرى