حفظ الصحة ناصرى ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٧
لغت‌نامه
اشبه : شبيه‌تر
اشراق : درخشيدن
اشمل : شامل‌تر ، فراگيرنده‌تر
اضراس : جمع ضرس ، دندانها
اضمحلال : نيست و نابود شدن
اضواء : جمع ضوء به معنى نور و روشنائى
اطراف : جمع طرف ، كناره‌ها و گوشه‌ها ؛ مجازا به برگهاى گياه گفته مىشود ؛ در اصطلاح اطبا منظور دست و پا است .
اطعمه : جمع طعام
اطفاء : فرونشاندن
اطول : درازتر و طولانىتر
اعاظم : جمع اعظم ، بزرگتران
اعالى : جمع اعلى ، ضد اسافل ، جاهاى بلند
اعتساف : بيراهه رفتن
اعياء : ماندگى
اغتسال : شستن و غسل كردن
افاويه : داروهاى معطر خوش‌بو
افساد : فساد و تباه كردن
افشره : شيرهء هر چيز كه افشرده باشند و به عربى عصاره گويند .
افلاك : جمع فلك ، آسمانها و فلكها ، در نزد ارباب علم هيئت عبارت است از كره‌اى كه به ذاته به صورت استداره متحرك باشد و گاه فلك را بر منطقهء چنين كره‌اى به مجاز اطلاق كنند .
افواه : جمع فوه ، دهانها
اقاصى : جمع اقصى ، آخر و منتهى اليه
اقاليم : جمع اقليم
اقتصار كردن : اكتفا كردن ، بسند كردن
اقليم : ربع مسكون زمين را از شمال تا خط استواء بر هفت قسمت كرده و هر قسمتى را اقليم ناميده‌اند .
اكارع : جمع كراع ، پاچه‌هاى گاو و گوسفند
اكاسره : جمع كسرى كه لقب انوشيروان است ليكن اكاسره اولاد او را گويند .
اكناف : جمع كنف به معنى پيرامون
البان : جمع لبن ، شير
التذاذ : لذت و مزه يافتن
الذّ : لذيذتر و خوشمزه‌تر
الصاق : به چيزى چسبيدن و چسبانيدن
الواط : داراى اعمال زشت
اليق : لايق‌تر
اماته : ميرانيدن
امالت ، اماله : ميل دادن و برگردانيدن
امتصاص : مكيدن
امخاخ : جمع مخ
امردان : جمع امرد ، پسر بدكار ، مفعول
امكنه : جمع مكان
املس : هموار ، مقابل خشن
اناث : جمع انثى ، زنان
انارت : روشن كردن و روشن شدن
انارين : انار شيرين و انار ترش