حفظ الصحة ناصرى ( فارسى ) — الصفحة ١٢٦

اما ضرر روحانى شراب :

دشمن راه خدا را خوار دار * دزد را منبر منه بر دار دار

دزد را تو دست ببريدن پسند * و از بريدن عاجزى دستش ببند

گر نبندى دست او دست تو بست * گر تو پايش نشكنى پايت شكست

تو عدو را مىدهى و نىشكر * بهر چه گو زهر نوش و خاك خور

ايضا من المولوى :

تو خوشى و خوب و كان هر خوشى * تو چرا خود منّت باده‌كشى

تاج كرمناست بر فرق سرت * طوق اعطيناك آويز برت

جوهر است انسان و چرخ او را عرض * جمله فرع و پايه‌اند و او غرض

اى غلامت عقل و تدبيرات و هوش * چون چنينى خويش را ارزان‌فروش

خدمتت بر جمله هستى مفترض * جوهرى چون نجده خواهد از عرض

علم مىجويى از كتبها « 1 » اى فسوس * ذوق مىجويى ز حلوا اى فسوس

بحر علمى در نمى پنهان شده * در سه گز تن عالمى پنهان شده

مى چه باشد يا سماع و يا جماع * يا بجويى زان نشاط و انتفاع

آفتاب از ذره‌اى شد وام‌خواه * زهره‌اى از خمره‌اى شد جام‌خواه

جان بىكيفى شده محبوس كيف * آفتابى حبس عقده نيست حيف

« 2 » نعم ما قال الخواجه « 3 » عليه الرحمه بيت :

تو را به كنگره عرش مىزنند سفير * ندانمت كه در اين دامگه چه افتاده است

الحاصل شراب اگرچه حرام است به ادّلهء عقليه و نقليه چنان كه ذكر شد و لكن چون بعضى از « 4 » منافع دارد كه در غير او منفردا يافت نمىشود كه در يك دواى مفرد كه

( 1 ) . ب : اسما ( 2 ) . مثنوى معنوى ، دفتر پنجم ، صفحه 997 ، انتشارات طلايه ( 3 ) . ب : الخاجه ( 4 ) . الف : - از