سفرنامه پولاك ( ايران و ايرانيان ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١٦

ب . تركيب اسامى با پيشوند و پسوند .

هرات ؛

گرگ : گرگاب .

برحسب خدايان ، پريان و اجرام فلكى :

خدا : خدابنده‌لو ؛

بغ ( - خدا ، مطابق با كلمه اسلاوى ) : بغداد ؛

مهر : مهرآب ؛

ستاره : آستارا ، استراباد ؛

كر ، خور : رودهائى بسيار به اين نام ، خراسان ، خوروش ؛

ماه : ماه‌وشان ( يكى از قبايل كرد ) ؛

پرى : پريزاد ، پريكند ؛

برحسب فلزات :

زر ، التون ( به تركى ) : زرگنده ، زرگئوس - زاگرس ( كه اكنون هم در آنجا طلا را با شستن ماسه از آب مىگيرند ) ، زرگان ، رود زربار ( نزديك همدان ) ، التون سو نزديك سليمانيه در كردستان ، زرافشان نزديك خجند ؛

سيم ، گمش : گمش‌خانه ؛

فولاد : فولادكوه ؛

قير « 9 » : بندقير ، رودقير گور ( جائى كه اسكندر به چشمهء نفت برخورد ) .

برحسب شاهان و امرا :

شاه : تركيبات بسيارى با اين نام در دست است كه اغلب به صورت « شير » درآمده است ، شاهرود ، قمشه ، كرمانشاه ، نيشابور ، شاهپور ، شيروان ، نرماشير ، شهميران ، اردشير ؛

داراب ( - داريوش ) : دارابگرد ؛

خسرو : خسروه ( ازده‌هاى كلدانى ) .

برحسب جهات :

بالا : بالارود ؛

زير : زير تخت كنار ؛

پشت : پشتكو ؛

پس : پس‌تير ( يكى از شعبه‌هاى دجله ) « 10 » ، پس‌قلعه ؛

ميانه : شهرى به همين نام ، ميانچو « 11 » ؛

سو : چهارسو ؛

كنار : كنارگرد .

برحسب بزرگى :

بزرگ و كوچك : لار بزرگ ، لار كوچك . معمولا اسامى را با اضافه كردن « ك » به آن تصغير مىكنند :

كاشانك ، اصفهانك ، روشنك ، شهرستانك .

ب . تركيب اسامى با پيشوند و پسوند .

ب . تركيب اسامى با پيشوند و پسوند .

آباد ( مطابق با

Boden

در آلمانى ،

Abode

در انگليسى و

Habitare

در لاتينى ) : اغلب نامهاى ده‌ها ، مانند يوسف‌آباد ، شاه جهان‌آباد ؛

الفاظ

Apatana

در يونانى و

Patan

كه هنوز هم در هندى رايج است از « آباد » مشتق شده است و از اين قبيلند :

( 9 ) . قير كه در شمار فلزات نيست . - م . ( 10 ) . شعبه‌اى از كارون است كه به اشتباه شعبه‌اى از دجله قلمداد شده است . به اين رود پس دجله نيز گفته‌اند . - م . ( 11 ) . در اصل به صورت Miantschu . قبلا در همين فصل از جائى به نام ميان‌جو ياد شده است . - م .