برهان رسا ( مقامع رشيق لمنكري طب العتيق ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٩

[ لخلخه ]

* بابونه

* شبت

* قيصوم كه برنجاسف و بومادران نيز گويند

* حاشا

* زوفا

* اسطوخودوس : از هريك چنگى

در قمقم ريخته سرش را گرفته ، جوشانند .

دستور نفوخ

دستور نفوخ

نفوخ : آنچه در بينى دمند .

* نفوخ جهت سدّ رعاف بغايت مفيد است .

* زاج

* و مازوى سوخته : بالتّساوى

* و كافور : خمس « 1 »

نرم سائيده خشك در نىچه « 2 » نموده به بينى نفوخ نمايند تا به خيشوم رسد .

[ نشوق ]

[ نشوق ]

نشوق بفتح نون بر وزن فعول چيزى را گويند كه بر بينى چكانند از اشياء مايعه و گاه مراد رايحه گلها و غيره بود كه به بينى كشند يا از مطبوخ ؛ در هر صورت نفوذ كيفيّت روايح به شامّه باشد كه اثر در دماغ نمايد مانند محلول نوشادر يا انقوزه .

* نشوق جهت چرك و بدبوئى شامه

* نشوق جهت چرك و بدبوئى شامه

* برگ مورد : 1

* صندلين : 2

* بوره ارمنى : 4

* كافور : 6 ص

* در گلاب : 8

* و سركه : 8

خوب سائيده ، هنگام بوئيدن تكان دهند .

[ لخلخه ]

[ لخلخه ]

لخلخه بفتح دو لام : ادويه مركّبه رقيق القوام طيّب الرّايحه كه در شيشه نموده ، نزد مريض گذارده ، هنگام استشمام حركت داده بويد . گاه اندكى بر بينى چكاند و گاه به قلب مالند .

( 1 ) . يك پنجم ( 2 ) . نى كوچك