الفهرست ( فارسى ) — الصفحة ٥٥
ابن شنبوذ
از مردمان بغداد
از مردمان بغداد
خلف بن هشام بن ثعلب بزاز ، از فم الصلح « 1 » ، كه بمدينة السلام آمده و خود را از مردم آنجا بشمار آورد ، و از شريك ، و ابو عوانه ، و حماد بن يزيد قرآن را شنيده ، و بر سليم ، مصاحب حمزه قرائت داشته ، و در چيزهائى با حمزه مخالفت كرده ، و در سال دويست و بيست نه ، وفات يافت . و از كتابهاى اوست : ( كتاب القراءة ) .
ابن مجاهد آخرين كسى كه در عصر خود رئيس قاريان مدينة السلام بود
ابن مجاهد آخرين كسى كه در عصر خود رئيس قاريان مدينة السلام بود
نامش ابو بكر احمد بن موسى بن عباس بن مجاهد ، و بدون گفتگو ، يگانهء عصر خود بود ، و با آنكه فضل و دانش و تدين و معرفت بقرائتها و علوم قرآنى داشت ، بسيار با ادب و خوشاخلاق و شوخ و خوشطبع ، و باهوش و سخاوت بود . در سال دويست و چهل پنج به دنيا آمده ، و در سال سيصد و بيست و چهار وفات يافت ، و روز دوم وفاتش در زمين مجاور خانهاش در محله سوق العطش به خاك سپرده شد . اين كتابها از اوست : كتاب القراءات - الكبير كتاب . القراءات الصغير . كتاب الياءات . كتاب الهاءات . كتاب قراءة ابى عمرو . كتاب قراءة ابن كثير . كتاب قراءة عاصم . كتاب قراءة نافع . كتاب قراءة حمزة . كتاب قراءة الكسائى ، كتاب قراءة ابن عامر ، كتاب قراءة النبى صلعم .
ابن شنبوذ
ابن شنبوذ
نامش محمد بن احمد بن ايوب بن شنبوذ است . و از ابو بكر دورى مىجست و با او معاشرت « 2 » نداشت ، و مردى متدين و بىگزند و احمق بود . شيخ ابو محمد يوسف بن حسن سيرافى ايده اللّه به من گفت : پدرم او را كثير اللحن و كم علم مىدانست . وى راوى قرائت زيادى بود و در آن تأليفاتى داشت . و در سال سيصد و بيست و هشت در زندان دارالحكومه وفات يافت ، چون ابو على بن مقله وزير وقت او را بتازيانه بسته ، و او هم دعا كرد كه خداوند دستهايش را قطع كند ، و از عجائب اتفاق دستهاى ابو على را قطع كردند .
( 1 ) فم الصلح رودخانه بزرگيست در بالاى واسط و چندين دهكده در كنار آنست و خانهء حسن بن سهل وزير مأمون در آنجا بود ( معجم البلدان ) . ( 2 ) ف ( و لا يفسده ) جب ( و لا يعشره ) .