اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٤٦

حكايت ( سرور اقطاب عالم بايزيد . . . )

46

كى بگنجد بحر اندر قطره‌اى * مهر پنهان چون شود در ذره‌اى

اين ابد عين ازل آمد يقين * باطن اينجا عين ظاهر شد مبين

عين آبى آب مىجويى عجب * نقد خود را نسيه مىگويى عجب

پيش چشمت هست دريايى روان * ديده را بستى از آنى در گمان

من كه آبم تشنهء آبم چرا * وز عطش اندر تب و تابم چرا

شد به نقش موج ما دريا عيان * موج سازد بحر را فاش و نهان

خويش را از راه خود بردار زود * كى كنى تا با خودى از خويش سود

گنج عالم دارى و كد مىكنى * خود كه كرده آنكه با خود مىكنى

پادشاهى از چه مىكردى گدا * گنجها دارى چرايى بينوا

جمله عالم هست حاجتمند تو * تو گدايانه چه گردى گرد كو

از تويى درياى تو خس‌پوش شد * خس نماند بحر اگر در جوش شد

مانع راه تو هم هستى توست * نيست شو تا ره به خود يا بى درست

گشت خورشيدت نهان در زير ميغ * قيمت خود را ندانستى دريغ

دشمن خود دوست مىدارى چرا * دوستان را دشمن انگارى چرا

مىكنى شهباز خود را بال و پر * جغد و بوتيمار را گويى بپر

مىبرى سيمرغ را آن سوى قاف * عكه را گويى درآ اندر مصاف

طوطيان را مىكنى بىآب و خور * پيش زاغان مىنهى قند و شكر

پاىبند دام مىسازى هما * لك‌لكان را مىپرانى در هوا

بلبل و قمرى كنى بسته زبان * كركسان آرى كه موسيقى بخوان

مىكنى طاووس را اندر قفس * گفته بط را ران درين دريا فرس

بازسازى مرغك اوباش را * كرده‌اى عنقا تو اين خفاش را

نفس دون را زيردستى تا بكى * شو مسلمان بت پرستى تا بكى

اين چه نادانيست يكدم باخودآى * سود مىخواهى درين سودا درآى

اسب تازى را بخر ، خر را مخر * تا توانى زين بيابان شو بدر

گر وصال دوست مىدارى هوس * نفس را با روح گردان همنفس

تا نگردد نفس تابع روح را * كى دوا يا بى دل مجروح را

مرغ جان از حبس تن يابد رها * گر به تيغ لا كشى اين اژدها