اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٤٤

در جامعيت انسان و تطابق ميان آفاق و انفس به مقتضاى سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ

هست انسان برزخ نور و ظلم * مطلع الفجرش از اين گفتند هم

برزخ جامع خط موهوم اوست * چون نمايد وهم تو معلوم اوست

آنچه مطلوب جهان شد در جهان * هم تو دارى باز جو از خود نشان

من عرف زان گفت شاه اوليا * عارف خود شو كه بشناسى خدا 176

دانش آفاق از انفس بخوان * تا كه گردى عارف اسراردان

گر همى خواهى كه گردى حق‌شناس * خويش را بشناس نز راه قياس

بل ز راه كشف تحقيق و يقين * عارف خود شو كه حقدانيست اين

گر به سر خود بيابى تو رهى * هم ز خود هم از خدا تو آگهى

هم ملك هم نه فلك بشناختى * چون به كنه خويشتن ره يافتى

چون بدانى تو كماهى خويش را * علم عالم حاصل آيد مر ترا

كى شود اين سر ترا علم اليقين * تا نگردى محو حق اى نازنين

چون به عشق دوست باشى جانفشان * پر ز خود بينى همه كون و مكان

شد مقيد روح تو در حبس تن * كى توانى كرد فهم اين سخن

تا نگردى بى خبر از خود تمام * كى خبر يا بى ز حق اى نيكنام

گر بقا خواهى فنا شو كاين فنا * چون به معنى بنگرى باشد بقا

گر به كنه خود ترا باشد رهى * از خدا و خلق بىشك آگهى

آنكه سبحانى همى گفت آن زمان * اين معانى گشته بود او را عيان

هم ازاين‌رو گفت آن بحر صفا * نيست اندر جبه‌ام غير خدا

آن انا الحق كشف اين معنى نمود * گر به صورت پيش تو دعوى نمود

ليس فى الدارين آنكو گفته است * در اين معنى چه نيكو سفته است 177

هر كس اين معنى به نوعى بازگفت * گر نهان و گر عيان اين راز گفت

هر كه اين ره را به پايان برده است * هم از اين معنى بيانى كرده است

گر همى خواهى كه يا بى زو نشان * سر بنه بر خاك پاى كاملان

گر به امر پير رفتى اين طريق * مست گردى عاقبت هم زين رحيق

چون نماند از تويى با تو اثر * بيگمان يا بى از اين معنى خبر