اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٣٦

در بيان وصف الحال و تحريض در رياضت و اشارت به موت اختيارى به حكم موتوا قبل ان تموتوا 172

نيست گردان هستى ما را تمام * تا رسد از وصل او جانم به كام

از جمال خود فكن پردهء جمال * وارهان ما را از اين وهم و خيال

گر بر افتد پردهء ما از ميان * روى او بنمايد از كون و مكان

منتهاى كار مردان نيستىست * شيوهء رندان رهدان نيستىست

نيستى آيينهء هستى شدست * سد راه عشق هستى آمدست

ره به بزم وصل يابد بيگمان * هر كه شد در راه جانان جانفشان

چون ز درد عشق بيدرمان شويد * در هواى نيستى رقصان شويد

من درين ره چون‌كه گشتم محو عشق * يافتم ذوق دگر از صحو عشق

چون فنا گردد من و ما و تويى * بيگمان گردد يكى نقش دويى

آن عجايبها كه در راه فنا * ديده‌ام كى شرح آن باشد روا

شمه‌اى زان در بيان گر آورم * پرده‌هاى عقلها را بر درم

آتشى در خرمن هستى زنم * دل به كلى از دو عالم بركنم

نيست دستورى كه راز شاه را * محرمان گويند نزد هر گدا

عاقبت هم گفته‌اند از بيش و كم * گر رسد دستورى از شاه كرم

رو رياضت كش كه تا بينى عيان * آنچه كردم اندرين معنى بيان

زنگها ز آيينهء دل دور كن * از جمال يار جان مسرور كن

گر حيات جاودان خواهى بيا * خاك ره شو پيش ارباب صفا

دامن رندان جان افشان بگير * از هوى و از هوس كلى بمير

گر بميرى از همه نام و نشان * زندهء جاويد گردى در جهان

رمز موتوا از پيمبر مىشنو * زندگى خواهى پى اين مرگ رو

تا نگردى نيست از هستى تمام * كى به وصل او رسى اى مرد خام

هر كه مرد از جان به جانان زنده شد * در حيات سرمدى پاينده شد