اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٢١

حكايت شيخ سرى

اطلس و زربفت و كمخاب و قصب * نيست غير از پرده اندر راه رب

اشتران و استر و اسب به دو * چون شود رهزن نمىارزد دو جو

آتشى از عشق جانان برفروز * چون حجاب است اين همه كلى بسوز

هرچه غير از دوست آيد دشمن است * در ره حق سالكان را رهزن است

گر به حق خواهى كه گردى آشنا * بايدت بيگانه گشتن از هوى

هرچه در راه خدا آمد حجاب * رو تبرا طالبان را شد ثواب

نقل آمد از كبار اوليا * از سرى آن سرور اهل صفا

رهنماى سالكان راه دين * آن ولى خاص رب العالمين

داشت در بغداد روزى مجلسى * جمع گشته خاص و عام آنجا بسى

بود او مشغول وعظ و پند خلق * بهر حق نه از براى نان و دلق

از نديمان خليفه يك جوان * با رخ چون ماه و قد دلستان

خادمان و نايبان از پيش و پس * با تجمل او سواره بر فرس

بود احمد نام آن زيبا جوان * مىگذشت از پيش آن مجلس چنان

باش گفتا تا درين مجلس رويم * پند اين مرد خدا را بشنويم

ما به جايى كه نمىبايد شدن * خود بسى رفتيم بهر شغل تن

دل از آنجا اين زمان بگرفته است * مىرويم آنجا كه جان آشفته است

پس فرود آمد در آن مجلس نشست * مستمع گشت و در گفتار بست

شيخ مشغول نصيحت بود و پند * جان خلقان مىرهانيد از گزند

در ميان آن سخنها شيخ گفت * كاندرين عالم هويدا و نهفت

در ضعيفى همچو انسان هيچ نيست * گرچه در معنى جهان زو در كمى است

همچو انسان با خدا در نوع خلق * كس نشد عاصى ز بهر فرج و دلق

هست انسان قابل هر نيك و بد * زان شود گاهى فرشته گاه دد

چون نكو گردد چنان گردد نكو * كه ملك را رشك آيد هم از او

حاش للّه چونكه بد شد آدمى * از همه ديو و دد آمد در كمى

بل اضل در شأن او نازل بود * از همه انعام او پستر شود