اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ١٥

حكايت بايزيد بسطامى قدس اللَّه سره

15

در بيان شوق و عشق و احوال و اطوار عاشقان و مشتاقان جانباز با سوز و نياز و اشارت به آنكه زاد اين سفر پر خطر عجز است و بيچارگى و شكست و نيستى و منع طمطراق خودى

در بيان شوق و عشق و احوال و اطوار عاشقان و مشتاقان جانباز با سوز و نياز و اشارت به آنكه زاد اين سفر پر خطر عجز است و بيچارگى و شكست و نيستى و منع طمطراق خودى

زاد راه او فغان و زاريست * عزت و دولت همه در خواريست

گر تو خواهى دولت ديدار يار * باش گريان همچو ابر نوبهار

گريه و زارى نشان درد بود * هركه سوز و درد دارد مرد بود

ديدهء بىگريه خود نايد به كار * ناله و زاريست عاشق را شعار

زاد راه عشق عجزست و نياز * گر درين ره مىروى بگذر ز ناز

وصف عاشق ذلت و بيچارگى است * نيستى و غربت و آوارگى است

روز و شب مىشو به زارى و فغان * گر همى خواهى كه يا بى زو نشان

هركه بيدردست از حق غافلست * دردمند عشق با سوز دلست

سوز جان و درد و غم بايد بسى * تا درين ره بو كه گردى تو كسى

من نخواهم جاه و مال و طمطراق * درد خواهم سوز عشق و اشتياق

از عمل وز علم و زهدت سود نيست * جز شكست و نيستى بهبود نيست

حكايت بايزيد بسطامى قدس اللَّه سره

حكايت بايزيد بسطامى قدس اللَّه سره

والى اقليم عرفان بايزيد * آنكه دايم بود عشقش بر مزيد

گفت حق فرمود الهامى بدل * آمد آوازى و اعلامى بدل

كه خزينه ما ز هر جنسى پر است * اندرين گنجينه هر نقدى در است

طاعت مقبول خود اينجا بسى است * خدمت لايق بسى با هركسى است

علم و اسرار و معارف بيحد است * زهد و تقوى بيحساب و بيعد است

اين اشارات و ارادات و فنون * خود ز بسياريست از احصاء فزون

گر مرا خواهى بيا چيزى بيار * كان نباشد نزد من اى مرد كار

گفتم آن چيزى كه نبود مر ترا * خود چه باشد گو الهى مرمرا