اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ١١

وصف الحال بالنسبة الى اهل الكمال

گرچه مىداند تو راه صدق پو * گرچه مىبيند مكن پنهان از او

تا شوى واقف ز حال نيك و بد * ايمنى يا بى ز مكر ديو و دد

سر مكش از خدمت اهل دلان * رو مگردان از قفاى كاملان

تا ز منزل وز رهت واقف كند * تا چو معروفت به حق عارف كند

خدمت اهل دلان كردن به جان * و اصل جانان كند بىشك بدان

قهر و لطفش را به جان شو بنده‌اى * باش پيشش بندهء افكنده‌اى

گر بگويد هرچه هستت نيست كن * يا بفرمايد كه ده را بيست كن

رو به صدق دل چنان مىكن چنان * تا كه گردى راه بين و راهدان

باادب مىباش اندر پيش پير * هان مشو زنهار گستاخ و دلير

بنده شو هرگز مجو آزادگى * عزت و دولت طلب ز افتادگى

لطف بيغايت شمر بيداد شيخ * تا بيابى بهره از ارشاد شيخ

رو نثار راه او كن خويش را * گر همى خواهى دوا اين ريش را

خويش را هرگز از او بهتر مخواه * بشنو آخر نكته‌هاى شرط راه

گر براند از ارادت پيش شو * ور بخواند با ادب در پيش رو

گر درشتى كرد دلتنگى مكن * ور به نرمى گويدت گنگى مكن

امر و نهيش را به جان تسليم شو * بر هواى نفس خود اين ره مرو

هستى خود نيست كن در پيش پير * هان مكن روباه بازى پيش شير

هركرا باشد ارادت بيشتر * اوست در راه سعادت پيشتر

رهنما شرط ره است اى راهرو * هان و هان از راه بين غافل مشو

هرچه گويد كن به صدق دل قبول * حجت و برهان مجو چون بو الفضول

اشتهار خلق آفات ره است * كى بجويد شهره هركو آگه است

طالبان را نخوت و كبر و ريا * از خدا و اوليا سازد جدا

بندگى اينجا به از سلطانى است * وين خرابى بهتر از عمرانى است

خود علامات محبت اى رفيق * شد مراعات ادب اندر طريق

با ادب بتوان وصال دوست يافت * اندرين ره بىادب نتوان شتافت

با ادب ديدن توانى روى دوست * بىادب نتوان شدن در كوى دوست

چون ادب بگذاشت سالك در طريق * گشت در درياى قهر حق غريق