اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٥

مناجات و استدعا به متابعت امر ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ

قلب و قالب را ز عرفان نوربخش * عارفش گردان به حق نوربخش

از شراب انس او را مست كن * نيست گردانش پس آنگه هست كن

غرقه گردانش به درياى فنا * تا برون آرد سر از جيب بقا

پاك گردانش ز هر آلايشى * از غش و دردش بده پالايشى

مست جام عشق گردان جان او * خلق را با بهره كن از خوان او

ديدهء جانش به رويت باز كن * سر او با وصل خود همراز كن

شمع انوار تجلى برفروز * ظلمت هستى ما و من بسوز

استقامت بخش در اطوار فقر * تا كه يابد لذت اسرار فقر

در دلش تابان كن انوار صفا * آشنا كن جان او را با وفا

استقامت بخش در راه يقين * همرهش كن فضل خود را يا معين

صدق و اخلاص و وفا روزيش كن * جامه چاك است و قبادوزيش كن

عشق ده كز عقل بيزار آورد * از چنين مستيش هشيار آورد

جان او محرم كن اندر بزم خاص * از غم دنياى دون سازش خلاص

واله رخسار جان افزاش كن * در مقام نيستى مأواش كن

هر زمان نوعى نما او را جمال * تا كه باشد هر دمش تازه وصال

عمر كان بىروى جانان بگذرد * از حساب عمر جانم نشمرد

آرزوى ما بجز ديدار نيست * دايهء جانم به غير يار نيست

بىلقاى دوست ما را شوق نيست * دايهء عاشق بجز معشوق نيست

بىجمالش مرگ بهتر از حيات * وصل او چون زندگى هجرش ممات

گر نمايد دوست در دوزخ جمال * هست آن دوزخ بهشت اهل حال

در بهشت ار وعدهء ديدار نيست * جان عاشق را به جنت كار نيست

گر مراد او جفاى عاشقست * جان عاشق در وفايش صادقست

خود جفا و جور و ناز دلبران * بهتر از ناز و وفاى ديگران

عاشق رنجست ، خان و مان فدا * در جفا خود بيند آثار صفا

هر جفا كان دلبر زيبا كند * چون وفا در جان عاشق جا كند

صلح و جنگ اوست مطلوب دلم * قهر و لطفش هست محبوب دلم

عاشق ذاتم نه عاشق بر صفات * كى شود جانم ز جورش بيثبات