اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ١٧٤

اختلاف نسخه‌ها « 1 »

ص 110 ب 14 : قول عارف جمله تقليد است و ظن ( گ ) .

ص 110 ب 15 : عارف آنكه حق ( گ - ب ) .

ص 110 ب 17 : پيش چشمت ( ب ) ؛ در دور او چون سايره ( گ ) .

ص 110 ب 19 : نزد او نقش دويى آمد خيال ( ب ) .

ص 110 ب 21 : گر يكى را صد شمارى هم يكيست ( گ ) .

ص 110 ب 23 : گر صد هزار اينجا يكيست ( ب ) ؛ اين يقين‌ها جز نمودى ( گ ) .

( 111 ) ص 111 ب 6 : جان كن سوى جانان ( گ ) .

ص 111 ب 8 : چون . . . بس عظيم - ترگ خود گو ( ب ) .

ص 111 ب 11 : گوييا كاين راه تجريد خطاست ( گ ) .

ص 111 ب 12 : نيست در هستى شد و از ( ب ) .

ص 111 ب 14 : پير بغدادى جنيد آن نامدار ( د ) .

ص 111 ب 15 : گر واقف شدى ( د ) .

ص 111 ب 17 : از خدا اينجا همى بينم عيان ( د - گ ) .

ص 111 ب 19 : نور رويش هر دو ( گ ) .

ص 111 ب 23 : اين عجب ( د ) .

ص 111 ب 24 : آب مىجويى ز جهل ناتمام ( ب ) ؛ غرقه در آبى ز سر تا پا تمام ( د ) .

( 112 ) ص 112 ب 8 : پنهان هم از خود ( ب - گ ) .

ص 112 ب 10 : با تو حال ( گ ) .

ص 112 ب 11 : مشكل عالم برت حلوا شود ( ب ) .

ص 112 ب 12 : علم آيد جهل‌ها رسوا شود ( ب ) .

ص 112 ب 14 : اين بيت در نسخهء ( گ ) مغشوش است .

ص 112 ب 15 : كى براندازد نقاب ( ب ) ؛ تا ببيند محرم اهل يقين ( ب ) .

ص 112 ب 25 : گر بدست آرى چراغ اين‌چنين ( د ) .

( 113 ) ص 113 ب 2 : جام جم نور دل عارف بدان ( گ ) .

ص 113 ب 4 : آنكه دل قابل بود ديدار يار - هر دو عالم ( ب ) .

ص 113 ب 5 : نفس جو - تو جو ( د - گ ) .

ص 113 ب 8 : بر مراد خود اگر اين ره روى ( ب ) .

ص 113 ب 13 : پير زالى در نظر باشد ( گ ) .

ص 113 ب 17 : گر به طاعت خواهدت ( د ) ؛ زانكه مكرى هست او را در قفاش ( ب ) .

ص 113 ب 18 : گر به سوى روزه خواند اى نماز ( ب ) .

ص 113 ب 19 : از حيا خواهد برد ( گ ) .

ص 113 ب 20 : ريسمانت ( گ ) .

ص 113 ب 21 : دانه‌اش ديدى مشو ايمن ز دام ( ب ) ؛ و اندرين معنى ( گ ) .

( 114 ) ص 114 ب 1 : در نسخهء ( ب ) جاى دو مصرع عوض شده است .

ص 114 ب 4 : از بهر خدا ( ب ) .

ص 114 ب 6 : هركه زو بىبهره ( ب ) .