اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ١٢٦

اشارت به مناسبت ميان خلق و خالق و تحقيق آنكه هرچه هست حق است و عالم نمود و همى بيش نيست

126

بوى نشنيدى ز عرفان لاجرم * واندانى نور و ظلمت را ز هم

گشته‌اى وابستهء وهم و خيال * وانمىدارى دمى دست از محال

از خدا هر لحظه باشى دور تر * مىنمايد پيش تو عيبت هنر

گشته‌اى محكوم شيطان رجيم * نيستى آگه ز رحمن الرحيم

خودپرستى پيشه دارى روز و شب * نوش دارو نيش پندارى عجب

غيرت حق ديده‌ها را كور كرد * نيست قسم خلق غير از سوز و درد

ديدهء حق‌بين اگر بودى ترا * او رخ از هر ذره بنمودى ترا

اى دريغا ديدهء حق بين كجاست * عرصهء عالم پر از نور بقاست

و هو معكم همچو روز روشن است * او چو جان و جملهء عالم تنست

زين معيت نيست جانت را خبر * از خدا غافل مشو در خود نگر

گر به نفس خويشتن عارف شوى * زين معيت آن زمان واقف شوى

نحن اقرب از كتاب حق بخوان * نسبت خود را به حق نيكو بدان

هست از جان حق به ما نزديك‌تر * ما ز دورى گشته جويان دربدر

نور توفيقش اگر تابان شود * از جهان مهر رخش رخشان شود

پس نمايد اين فراق جانسنان * حسن جانان روى بنمايد عيان

درد بيدرمان همه درمان شود * شادمانى آيد و غمها رود

آنچه از وى جان عاشق مىرميد * روى معشوق اندر او آمد پديد

آنكه دشمن مىنمودت دوست بود * آنچه نقصان مىنمودت سود بود

هرچه منفى بود مثبت يافتى * وحدت آمد روز كثرت تافتى

گر همى خواهى نشانى زين بيان * سر مپيچ از خدمت صاحبدلان

خاك ره شو پيش ارباب صفا * بو كه يا بى بهره از نور خدا

گر تو مقبول دل كامل شوى * محرم ديدار جان و دل شوى

توتيا كن خاك پاى آن گروه * در محبت باش ثابت همچو كوه

چون محبت بهترين خصلت است * طالب حق را محبت دولت است

هر كه در بحر محبت غرقه شد * بيگمان با كاملان هم خرقه شد

از محبت نيست بالاتر مقام * بىمحبت كى شود مردى تمام

از محبت گشت ايجاد جهان * بشنو از احببت ان اعرف نشان