اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ١٢٤

حكايت ابو تراب نخشبى

124

واجب و ممكن درين صورت نمود * گنج معنى اندرين ويران نبود

چون ز اسرار حقيقت غافلى * بهره از دانش ندارى جاهلى

گر مشامت بوى عرفان يافتى * در طلب كى روز ما برتافتى

از خيال و وهم بگذر در طريق * تا توانى يافت بويى زان فريق

در طريقت هست عالم را نشان * شمه‌اى زان آورم اندر بيان

عارف آن باشد كه چون گويد سخن * جمله گويد از خداى ذو المنن

چون عبادت مىكنى با طاعتى * بهر حق باشد نه بهر سمعتى

هرچه جويد جويد او را از خدا * غير حق در پيش او باشد فنا

هر كجا تابيد نور معرفت * مىكند روشن جهان را خور صفت

هر كه عاقلتر بود عارفتر است * از طريق معرفت واقفتر است

آنكه دارد بر قضاى حق رضا * اوست عارف نزد ارباب صفا

عارفست آنكو ز ذرات جهان * نور حق بيند عيان اندر عيان

حكايت ابو تراب نخشبى

حكايت ابو تراب نخشبى

عارف حق بو تراب نخشبى * آنكه بود او عارف علم نبى

گفت اكنون هست بيشك هشت سال * تا كه از فضل خداى ذو الجلال

خود ندادم هيچ چيزى من به كس * نى ز كس چيزى گرفتم يك نفس

آن يكى گفتش چگونه باشد اين * شرح اين را بازگو اى شيخ دين

فهم اين معنى به غايت مشكلست * حل اين از هركسى كى حاصلست

داد پاسخ شيخ عالم بوتراب * سائلان را از ره صدق و صواب

چشم جانم چونكه مىباشد به دوست * هرچه مىبينم به عالم جمله اوست

نقش غير از لوح جانم شسته شد * دل به دلبر مونس و پيوسته شد

من نديدم غير جانان در جهان * در حقيقت اوست پيدا و نهان

هرچه گفتم بود با وى گفت‌وگو * وانچه بشنيدم شنيدم من از او

هرچه بگرفتم گرفتم هم از او * وانچه دادم هم ندادم جز به دو

اينچنين ديدند بينايان راه * حبذا چشمى كه بيند روى شاه

ديده‌اى كو نور رخسارش نديد * او ندارد بهره زين گفت و شنيد