اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ١٢٣

حكايت معروف كرخى

123

شيخ گفتا آنكه مىگويم به دو * چون همى داند چه حاجت گفتگو

صبر پيش آريد اكنون تا خدا * سر اين سازد هويدا بر شما

چونكه ديدند آن جماعت شيخ را * لرزه‌شان افتاد بر اندامها

ساز بشكستند و مىها ريختند * جمله اندر دامنش آويختند

گريه و زارى كنان در پاى او * اوفتادند آن گروه عيش‌جو

توبه كردند از مناهى جمله‌شان * گشته هريك در ره حق جانفشان

با مريدان گفت شيخ رازدان * اين زمان شد فاش آن سر نهان

شد همه مقصود حاصل بىتعب * نى به كس رنجى رسيد و نى كرب

نى كسى را غرقه مىبايست گشت * نى به دريا حاجت آمد نى به دشت

خيرخواهى شيوهء مردان بود * هر كرا اين شيوه شد مرد آن بود

هست صلح و جنگشان از بهر حق * لاجرم دارند بر عالم سبق

قهر ايشان محض لطف آمد يقين * هزل ايشان جد شمر اى مرد دين

گر ترش رويند و گر خندان شوند * بندهء حقند و بر فرمان روند

فارغ و آزاده‌اند از مدح و ذم * پيش ايشان غير حق باشد عدم

وصف ايشان برتر است از گفت ما * عاجزم يا رب لااحصى ثنا 209

بر سر مويم اگر گردد زبان * كى درآيد وصف ايشان در بيان

وصف ايشان گر كنم بر قدر خود * هم نمىيابم امان از طعن بد

زين جماعت آنچه معلوم منست * آن كجا در حوصله جان و تنست

نيست واقف كس ز حال اين گروه * خلق زين سو اوليا زان سوى كوه

حكمت حق از پى تعظيم‌شان * كرد از چشم همه خلقان نهان

مظهر حقند و پنهان چون حقند * زانكه فارغ از دو عالم مطلقند

چون به حق پيوسته دارند الفتى * صحبت خلقان نمايد كلفتى

هر كه او از هستى خود وارهد * پاى بر فرق همه عالم نهد

هر كه او با دوست باشد همنشين * هست فارغ از غم دنيا و دين

آن جماعت شاه و خلقان چاكرند * جمله عالم پا و ايشان چون سرند

ذات ايشانست خلقت را سبب * هرچه مىخواهى ز ايشان مىطلب

حق تعالوا قل تعالوا فانظروا * خوش بيا بنگر عجايبهاى هو