اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ١٢١

در بيان آنكه انسان هرچه از نيك و بد مىكند صورت همه در عالم معنى به وى بازگشت خواهد نمود . و تحريض برآنكه نيكى دربارهء خلايق موجب رضاى خالق است

121

در بيان آنكه انسان هرچه از نيك و بد مىكند صورت همه در عالم معنى به وى بازگشت خواهد نمود . و تحريض برآنكه نيكى دربارهء خلايق موجب رضاى خالق است

در بيان آنكه انسان هرچه از نيك و بد مىكند صورت همه در عالم معنى به وى بازگشت خواهد نمود . و تحريض برآنكه نيكى دربارهء خلايق موجب رضاى خالق است

از خدا تبلى السرائر مىشنو * روز و شب جز در پى نيكى مرو 207

هر كه نيكى مىكند با خاص و عام * اوست از قول نبى خير الانام

بد مباش و بد مگوى و بد مكن * چون چنين كردى تويى مقصود كن

وانكه بد كردار باشد در جهان * اوست شر الناس اين نيكو بدان

فرصت نيكى غنيمت مىشمر * با همه نيكى كن از بد درگذر

هر كه نيكى كرد هرگز بد نديد * وز بدى كس را نكويى كى شنيد

گفت الخلق عيال اللّه نبى * با عيالش كى كند بد جز غنى 208

بهترين خلق نزد حق پسند * آن بود كو با همه نيكى كند

كار مردان چيست احسان و كرم * بردبارى دان و بخشيدن درم

پند گفتن بار غم برداشتن * تلخ و ترشى را شكر انگاشتن

راحت خلقان طلب در رنج خويش * تا توانى شد ز خلقان پيش و بيش

گر همى خواهى قبول خاص و عام * پيشهء خود كن تواضع و السلام

خويشتن را از همه كمتر شمار * سر ز جيب فقر و درويشى برآر

نخوت و كبر و ريا را دور دار * جان به عجز و مسكنت مسرور دار

باش همچون خاك ره خوار و ذليل * زير پاى هر ضعيف و هر جليل

پاس دلها دار و آزادى بكن * شاخ بيرحمى بكن از بيخ و بن

پيشه كن عجز و نياز و افتقار * در طريق فقر جان را كن نثار

صبر كن در محنت و رنج و بلا * جان فداى عشق جانان كن هلا

از تنعم بگذر و عيش و نشاط * هان مكن با اهل غفلت اختلاط

ياد حق كن مونس جان و روان * دل مبرا ساز از فكر جهان

كار خود يكبارگى با حق گذار * هستى خود در ميان كلى ميار

زاد اين ره چيست قول با عمل * گفت بيكردار را نبود محل