اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ١١٥

در بيان اموات

115

در بيان اموات

در بيان اموات

چاركون آمد ممات سالكان * آن يكى ابيض دوم اسود بدان

پس سيوم اخضر چهارم احمرست * شرح هريك گر بگويم بهترست

موت ابيض جوع آمد زان سبب * كه صفا يابد دل از وى بس عجب

هر كه دايم بهر حق او گرسنه است * شد منور باطنش وين روشن است

هر كه عادت كرد با كم خوارگى * شد ز سيرى رنگ دلها توبتو

رو صفاى دل ز كمخوارى بجو * شد دلش چون آينه يكبارگى

هست كمخوارى شعار اوليا * گشت سر صاحب دل از صفا

بعد ابيض موت اسود را شنو * ساز جان و دل درين معنى گرو

موت اسود شد تحمل بر اذا * صبر بر ايذا بود مرگ و عنا

چون بيابد نفس بر ايذا حرج * يافت او از موت اسود صد فرج

داند او ايذاى خلقان فعل حق * چون ز حق بيند ز آتش نيست دق

بلكه لذت‌هاست او را در جفا * زانكه جور يار خوشتر از وفا

چونكه او فانى فى اللّه آمده است * هرچه بيند عين حق دانسته است

بعد اسود موت احمر گوش كن * تا بدانى سر علم من لدن

موت احمر شد خلاف نفس بد * خود مطيع اوست كم از ديو و دد

هر كه او مرد از هواى نفس خويش * در حقيقت از همه خلق است بيش

ز آرزوى نفس هركو مرده است * از حيات جاودان دل زنده است

گر بميرى تو ز جهل و از ضلال * زنده گردى از حيات ذو الجلال

مردگى اينجا به از صد زندگى * هر كه ميرد يابد او پايندگى

بعد احمر موت اخضر را نمود * اندرين مجلس چو عيش تازه بود

موت اخضر خود مرقع‌پوشى است * باده از جام قناعت نوشى است

چون قناعت كرد با خرقه كهن * سبز گردد باغ عيشش بىسخن

از جمال مطلق ذاتى حق * تازه‌رو گردد به حق گيرد سبق

از لباس فاخر او مستغنى است * جاى گنج اندر دل ويرانى است

نفس ايشان را چو شد حاصل كمال * از پلاس افزايدش حسن و جمال