اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ١١٤

حكايت ( زاهدى بودست در ايام پيش . . . )

114

نفس او پيوسته در رنج و تعب * بر خلاف طبع بودى در طلب

شب نياسودى ز ذكر و طاعتش * صرف ورد و فكر روز و ساعتش

ترك دنيا گفته بهر آخرت * گشته روح محض آن عيسى صفت

حاكم آن ملك روزى از قضا * كرد لشكر جمع از بهر غزا

در دل زاهد درآمد خاطرى * كز غزا خواهم كه يابم هم‌برى

ركن اسلام است با كافر جهاد * هر كه او بيبهره شد غافل فتاد

گر كشم من كافرى را غازيم * ور كشندم در شهادت مىزيم

گفت بل احيا خداى لايزال * در حق اين كشتگان بىقيل‌وقال 204

چون درين معنى نمود او عزم جزم * پرتوى افكند بر وى نور عزم

گفت اين خاطر اگر شيطانى است * بىنصيب از رحمت رحمانى است

كار شيطان نيست غير از ره زدن * كى توان از شر نفس ايمن شدن

چون به ظاهر فرق نتوانست كرد * كاين ز شيطانست يا رحمن فرد

گشت مضطر در ميان اين و آن * از خدا الهام آمد در زمان

خاطر شيطانى است اين خاطرت * حق همى داند نهان و ظاهرت

گفت مىخواهم بدانم تا چرا * نفس شيطانى كند ميل غزا

اين همه محنت چرا بر خود نهد * از چه او خود را به كشتن مىدهد

آمد الهامش كه نفس پر دغا * زان همى خواند ترا سوى غزا

تا مگر او در غزا گردد شهيد * زان شهادت شهرتى آيد پديد

هر يكى گويند از خاص و عوام * كز غزا كشته شد آن خير الانام

و الذين جاهدوا در شأن اوست * بود زاهد شد شهيد راه دوست 205

هم بماند نام نيكش در جهان * هم بيابد از رياضت او امان

زين حكايت ماند زاهد در عجب * كو وفات خويش خواهد با طرب

تا شود مشهور نامش زين سبب * بهر شهرت جان دهد اى بو العجب

لاتكلنى گفت خير الانبيا * و ابهل با نفس ما را اى خدا 206

هر كه مىگردد خلاص از نفس شوم * هست قدرش برتر از درك فهوم

گر بكشتى نفس را رستى ز غم * گو نشين فارغ ز لذات و الم

هر كه او در دين و مذهب بارياست * گر بميرد از خودى نفسش خطاست