اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ١٠٨

حكايت ابراهيم ادهم

108

نيست سازم هستى موهوم را * تا كنم يكرنگ زنگ و روم را

چون برافتد از جمال او نقاب * از پس هر ذره تابد آفتاب

هستى عالم شود يكباره نيست * روى بنمايد پس اين پرده كيست

صاف گردد ز آينه اين زنگها * صلح بينم در ميان جنگها

ز آتش سوداش چون آيم به جوش * از دل سوزان برآرم صد خروش

چون برون آيم ز نام و ننگها * پس به يكرنگى برآيد رنگها

تا به خودبينى گرفتارى چنين * كى شوى واقف ز اسرار يقين

هستى تو هست فرسنگى عجب * پاك كن راه خود از خود حق طلب

تا تو پيدايى خدا باشد نهان * تو نهان شو تا خدا آيد عيان

جان ما را بىلقايش صبر نيست * بيجمال دوست بارى صبر كيست

صبر و هوش از عقل مىگويد نشان * هست بيصبرى نشان عاشقان

عشق هر جا آتشى افروخته است * صبر و عقل و هوش يكدم سوخته‌است

عاشقان را شد فرج ديدار دوست * دردمندان را دوا رخسار اوست

چونكه من ديوانه‌ام از عشق او * صبر مفتاح الفرج با ما مگو 202

بيجمال دوست صبر آمد گناه * بى تو يكدم گرزيم واحسرتاه

هست نيكو صبر در كار جهان * ليك بد باشد ز روى همچو جان

يكنفس بىدوست بودن پيش ما * كفر باشد اندرين ره عاشقا

صبر بايد كرد از غير خدا * صبر از ديدار او باشد خطا

گشت بيصبرى دليل عشق يار * صبر را با جان عاشق نيست كار

من كجا و صبر هجران از كجا * يا بكش يا ره به وصل او نما

گر بهاى وصل بىشك جان نهد * جان به اميد وصالش جان دهد

بىتو گر ما را بود صبر و قرار * زين گنه‌اى جان دمار از من برآر

صبر بىروى تو شد كفر طريق * حاش للّه گر پسندد اين فريق

عشق هر ساعت گريبانم درد * كش كشانم سوى جانان مىبرد