اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ١٠٧

حكايت ابراهيم ادهم

107

مستجاب آمد دعا در حق او * جان او شد و اصل ديدار هو

درنگر در غيرت اهل خدا * مىكند فرزند در راهش فنا

هر كه زين حالت بماند در عجب * او چه داند حال ارباب طلب

هر دو ابراهيم فرزندان نثار * كرده‌اند آخر به راه كردگار

تو نه‌اى واقف به حال عاشقان * زان عجب مانى ز حال اين و آن

گر وصال دوست مىخواهى دلا * جان فداكن جان فداكن جان فدا

در محبت گر قدم خواهى نهاد * جان و دل بر ياد جانان ده به باد

من ندارم طاقت درد فراق * بهر وصلت جان دهم از اشتياق

چون بود در راه جانان جان حجاب * چيست فرزند و زن اينجا بازياب

مال و ملك و خانه و فرزند و زن * در طريق عشق باشد راهزن

الحذر زين رهزنان اى راهرو * گر درين ره مىروى ايمن مشو

پيش و پس ميكن نظاره در طريق * تا بدانى چيست حال آن فريق

گر همى خواهى ز هجرانش نجات * ترك خود كن تا رهى از ترهات

هرچه مشغولت كند از ياد او * كفر راهش‌دان تو ترك آن بگو

وارهان خود را ز پندار خودى * جمله اويى چون ز خود بيرون شدى

از مقام هستى خود شو برون * پس درآور بزم وصل او درون

هرچه غير دوست دشمن مىشمار * دوست خواهى در رهش جان كن نثار

پردهء پندار تو هستى تست * از خودى بگذر كه كارت شد درست

گر ز قيد خود برون آيى تمام * پر ز خود بينى دو عالم و السلام

وقت آن آمد كه شبهاى دراز * بر پرم زين آشيان بهر فراز

در هواى وصل پروازى كنم * خويش را با يار دمسازى كنم

بلبل‌آسا زين قفس پران شوم * جسم بگذارم به كلى جان شوم

همچو عنقا در عدم مأوا كنم * در مقام قاف قربش جا كنم

بىنشان گردم ز هر نام و نشان * ز آفت هستى خود يابم امان

از مكان و لامكان بيرون شوم * چند و چون بگذارم و بيچون شوم

در فضاى آسمان جولان كنم * در مقام قاف قربش جا كنم

وارهانم خويش را زين ما و من * تا نمايد غير من در انجمن