اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ١٠٣

حكايت ابراهيم ادهم

103

شايد ايشان را خبر باشد از او * حال او ز ايشان كنم من جست‌وجو

رفت پيش صوفيان آن رشك خور * جست ز ابراهيم ادهم او خبر

صوفيان گفتند شيخ ماست او * گر نشان جويى از او از ما بجو

گفت با ايشان كه اين دم او كجاست * حال آن سلطان دين گوييد راست

گفتش اين دم او به صحرا شد روان * تا بيارد هيزم و بفروشد آن

بهر درويشان خرد او نان چاشت * اين رياضت را خدا بر وى گماشت

زين سخن شهزاده را جوشيد خون * با دل پر خون به صحرا شد درون

نى مجال آنكه گويد حال خويش * نه دلى كآرد قرار و صبر پيش

گر همى خواهى كه بينى حال ما * حال آن سرگشته بين در صد بلا

تو چه دانى حال زار عاشقان * واى بر جانى كه نبود عاشق آن

مىببايد ذوق عشقش را مذاق * چون مذاقت نيست رو هذا فراق

سوى صحرا رفت آن شهزاده زود * ديد او از دور شكل بىنمود

نزد او رفت و نظر بر وى گماشت * ديد پيرى هيزمى بر پشت داشت

سوى شهر آهسته مىآمد به راه * مىنكرد او هيچ جز در ره نگاه

گريه بر شهزاده افتاد آن زمان * ليك كرد او گريه را در دم نهان

در پى آن پير آمد سوى شهر * با دل پر خون و جان پر ز قهر

چون به بازار آمد آن پير صفا * پادشاه ملك تمكين و فنا

بانگ زد من يشترى حطبا بطيب * زان ميانه نانوايى بس لبيب 201

هيزم او را خريد و نان بداد * پيش اصحاب خود آن نانها نهاد

در نماز استاد آن سلطان دين * نان همى خوردند اصحاب گزين

چونكه سلطان گشت فارغ از نماز * گفت با اصحاب خود آن بحر راز

ديده را از امردان و از زنان * هان نگهداريد در فاش و نهان

زانكه هر آفت كه بر دل مىرسد * چون ببينى اكثر از ديده بود

خاصه اين ساعت كز اطراف جهان * آمدند از بهر حج صد كاروان

چون زليخا دلبران بيشمار * همچو يوسف خوبرويان صد هزار

ديده بردوزيد هان اى سالكان * تا نيفتيد از نظر در صد زيان

سالكان را هرچه از حق مانعست * در حقيقت دان كه كفر شايعست