اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٩٩

در اخلاق و اوصاف و آثار و سيرت و صورت سالكان و اصل و كاملان مكمل و عارفان صاحبدل و بيان روش ارباب طريقت و منع از اخلاق ذميمه و شيوهء اهل دنيا و آنچه در طريق فقر و سلوك به وى روى نموده است

جان و دل با ياد جانان داشتن * كل عالم را عدم انگاشتن

كار سالك چيست تسليم و رضا * جز رضا تدبير نبود با قضا

پيشه كن صبر و توكل در طريق * تا شوى ز اهل طريقت اى رفيق

بر توكل راه دين رو اى پسر * تا بيابى منزل خير البشر

هر كه كار خود گذارد با خدا * حق بسازد كار او را از وفا

فخر در فقر است شو جوياى فقر * تا توانى كرد بر كونين فخر

هان مكن در حرص عمر خود تلف * در قناعت شو كه تا يا بى شرف

نسبت عالى اگر خواهى بيا * متقى شو هست نيست چون بقا

راحت اندر زهد دان اى مرد كار * راغب دنياست دايم خوار و زار

هر كه گفتارش نه محض حكمتست * اين سخن ميدان كه عين آفتست

هر كه خاموشى او بىفكر تست * آن نه خاموشيست عين غفلتست

آنكه قانع گشت گردد بىنياز * آدمى حيوان شود با حرص و آز

هر كه كرد از خلق عزلت آشكار * او سلامت ديد روز اختيار

هست در وحدت سلامت اى پسر * كثرت آمد تفرقه جان پدر

چيست وحدت آنكه از غير خدا * فرد آيى در خلا و در ملا

از حسد و از كينه هر كو دست داشت * از مروت او علمها برفراشت

ذره‌اى در پيش عارف از ورع * بهتر از صوم و صلات با جزع

هر كه او آورد شهوت زير پا * گشت فارغ از همه رنج و عنا

هر كه صبر آورد روزى در بلا * گشت برخوردار در هر دو سرا

آنكه از دنيا سبكسارى گزيد * او نجات از هر بلا و رنج ديد

شد هلاك جاودان آن بيخرد * كو به خود راه حسد مىآورد

هر كه عيب ديگران پيش تو كرد * نزد ايشان ز هر عيبت بيش خورد

اهل دنيا بت‌پرستى مىكنند * دوغ خورده هرزه مستى مىكنند

گر حضور دل نباشد در نماز * جز عقوبت زو چه حاصل گوى باز

دل كه او پيوسته با جانان بود * از صلات دايمون شادان بود

بر در دل باش حاضر روز و شب * تا نيابد راه دورى غير رب

من بزرگى در تواضع يافتم * از تكبر روى دل برتافتم