اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٩٤

حكايت ابراهيم ادهم

چون علم بيرون زند سلطان عشق * مىشود ملك خرد ويران عشق

شحنهء گوى طريقت عشق بود * والى ملك حقيقت عشق بود

راه عشق آمد صراط مستقيم * عاشقانه رو درين ره مستقيم

عشق تعليمت كند اسرار دين * عشق بنمايد ترا راه يقين

عشق بگشايد نقاب از روى دوست * عشق آرد مر ترا تا كوى دوست

عشق آمد چون مى و عالم سبو * مست اين مىدان چه جام و چه سبو

عشق جان را جانب بالا كشد * عاشقان را آورد سوى رشد

عشق دار دل عمارت مىكند * سوى ملك جان اشارت مىكند

عشق چون جانست و عالم همچو تن * خانهء عشقست عالم بىسخن

بر جمال عشق عالم پرده‌ايست * گر نباشد عشق عالم مرده‌ايست

عشق جان و دل به يغما مىبرد * پردهء ناموس عاشق مىدرد

عشق سازد عاشقان را عور نور * مىكند آفاق را پر شر و شور

قبلهء عاشق به غير از عشق نيست * مقصد عشاق غير از عشق چيست

كعبهء جان كوى جانانست و بس * نيست مطلوب دلم جز يار كس

باش عاشق يا محب عاشقان * تا درآيى در شمار رهروان

دوستان اهل حق اهل حق است * من احب قوم حكم مطلق است 199

شاه ملك دين و اقليم يقين * عارف اسرار رب العالمين

آنكه مفتاح علوم انبياست * پيشواى جمله ارباب صفاست

آن براهيمى كه ابن ادهم است * از همه شاهان عالم اعظم است

گفت اندر خواب ديدم جبرئيل * بود در دستش صحيفه بس جميل

گفتمش بر گو درين طومار چيست * گفت اين طومار خود مكتوب نيست

گفتمش بر گو چها خواهى نوشت * گفت نام اولياى جانسرشت

گفتمش خواهى نوشتن نام من * گفت تو ز ايشان نه اى كم گو سخن

گفتمش ز ايشان اگر گويى نيم * نى محب اين گروه خوش پيم

واى بر گمراهى و بدبختيم * غرقه در بحر غضب شد كشتيم