اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — الصفحة ٩٢

حكايت آن شخص كه گنج يافته بود

92

سر بسر عالم پر از گنج روان * خلق از فقر و ز فاقه در فغان

در ميان آن كس كه واقف شد ز گنج * دايما از طعنهء خلقان به رنج

آن يكى گويان كه اين زراق گيج * مىكند دعوى گنج و نيست هيچ

وان دگر گويد كه دارد حب جاه * افترايى مىكند او بر آله

تا فريبد او عوام الناس را * مىنمايد فربهى آماس را

آنكه باور كرد قول راستش * او ز گنج بيكران آراستش

او همى گويد ز گنج و جمله خلق * گشته از انكار غرقه تا به خلق

او ز استعباد و از انكارشان * گاه خوشدل بوده گه خاطر گران

عاقبت با خويشتن انديشه كرد * دور كرد از خاطر خود گرد درد

گفت از اقرار و از انكارشان * نيست ما را عاقبت سود و زيان

خاطر خود را چرا دارم ملول * از پى انكار اين قوم فضول

رغم انف اين گروه بيخرد * مى خور و مى ده بهر كو مىبرد

دزد را كى ره توان دادن به گنج * هر چه بايد آنچنان بايد مرنج

هر كسى را سوى گنج ار ره بدى * هر گدايى اندرين ره شه شدى

پس ولو شاء كجا بودى صواب * حق كجا كردى و لكن خطاب 198

اهل صورت ره به معنى كى برند * كى گدايان سلطنت را درخورند

كار حق ميدان كه عين حكمت است * هر بلايى كو فرستد رحمت است

كى شناسد اهل حق جز حق‌شناس * مرد حق را چون شناسى حق‌شناس

ره به حق بيواسطه اهل خدا * چون نيابد كس بجز صاحب صفا

تا بيابى در حريم وصل راه * جاى كن در سايهء خاص إله

گنج خواهى پيش صاحب گنج شو * جز پى اين منعمان جايى مرو

قول كامل را به جان تصديق كن * گفتهء حق دان تو علم من لدن

صدق و اخلاص است رهبر در طريق * وحى حق دان گفته‌هاى آن فريق

گر به فهمت در نيايد اين سخن * نقص در فهم است نى در گفت من

آنچه مكشوفست بر جان و دلم * از ره صدق و يقين شد حاصلم

گر به راه وصل جانت عشق جوست * صدق پيش آور كه ره يا بى به دوست

اى كه مىجويى ز حق گنج بقا * دست زن در دامن اهل خدا